Zou Chailly dan toch echt naar de Scala gaan?

Een hooggewaardeerde collega riep het tijden geleden al: 'Let op mijn woorden - Riccardo Chailly wordt ooit de muzikale baas van de Scala in Milaan! Dát is zijn ultieme doel.' Zijn volhardendheid in die stelling was kenmerkend en bewonderenswaardig. Ik was bereid hem op zijn woord te geloven.

En toch ging ik er mettertijd aan twijfelen. Dezelfde persoon wist namelijk ook altijd zeker en stellig dat Chailly nooit meer zou terugkeren bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Dat, omdat hij nou eenmaal nooit eerder naar plekken was teruggegaan waar hij met enige onenigheid was vertrokken: Teatro Comunale di Bologna, Opernhaus Zürich (als vaste gast), Orchestra Sinfonico di Milano Giuseppe Verdi. Maar zie: daar dook Chailly dit jaar toch op in Amsterdam. De terugkeer bij zijn oude orkest werd zelfs een ware triomftocht, en er werden meteen afspraken gemaakt voor een vervolg. Dus die ene stellige zekerheid van mijn collega lag aan diggelen. Was dat andere rotsvaste geloof in Chailly als maestro scaligera dan niet op drijfzand gebouwd?

Nee, dus. Want het lijkt er nu echt duidelijk op dat Chailly bij de Scala Daniel Barenboim gaat opvolgen. De Italiaanse krant Corriere della Sera kopte vorige week: 'La Scala ha deciso il suo futuro: sarà Riccardo Chailly il nuovo direttore musicale' (De Scala heeft over zijn toekomst beslist: Riccardo Chailly wordt de nieuwe muzikale directeur). Daar stond het zwart op wit, alhoewel de krant een slag om de arm hield, omdat ze het nieuws van geen van de betrokkenen bevestigd kreeg.

Op de sociale media was het na de berichtgeving in de Corriere ineens een drukte van belang. Zoals vaak met dit soort 'nieuws' namen sites het klakkeloos over, waardoor steeds meer op de achtergrond raakte dat nog niemand de benoeming officieel bevestigd had. Tussen de vele reacties viel vooral op hoeveel mensen hechten aan het feit dat Chailly niet alleen een Italiaan, maar vooral een Milanees is. Dat is erg belangrijk kennelijk. De enige andere echte Milanese chef was Claudio Abbado, die de Scala van 1968 tot 1986 leidde.

Jaren geleden bezocht ik Chailly eens in zijn dirigentenkamer in de Scala. Hij dirigeerde er Prokofjevs 'Vurige engel'. Dat kleine kamertje in de krochten van de Scala lag naast dat van Riccardo Muti (Napolitaan!), toentertijd chef daar. Op Muti's deur zat een plaatje geschroefd waar direttore stabile op stond. We liepen er met gepaste eerbied langs. Achter de deur hoorden we dat Muti bezig was met repeteren; hij begeleidde nogal streng en straf een sopraan vanachter de piano. Een zweetkamertje! En de constatering daar dat de twee Riccardo's geen vrienden waren, leek me een understatement.

Als Chailly daadwerkelijk gaat, treft hij een andere 'vriend': de nieuwe intendant Alexander Pereira. Na 'gedoe' vertrok Chailly destijds uit Pereira's operahuis in Zürich. Na omwegen moeten ze vanaf 2017 misschien weer door één deur: die van de Scala.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden