Zonder vader in VS of met in Cuba Elian Bert van Panhuis

Steve Largent is een van de conservatiefste republikeinen die er op Capitol Hill rondlopen. Anti-abortus, pro-schoolgebed, anti-homo, pro-belastingverlaging. En hij wil dat Elian Gonzalez niet morgen, maar vandaag nog wordt herenigd met zijn vader Juan Miguel. Zelfs als het joch daarvoor naar Cuba terug moet.

Largent is waarschijnlijk de enige republikein in Amerika die er zo over denkt. En hij is ook een van de weinigen die de consequenties durven te trekken uit de met de mond zo graag beleden opvattingen van conservatief Amerika over de rol van het gezin. ,,Ik kwam naar Washington met het diep gewortelde geloof dat het gezin de hoeksteen is van de samenleving'', schrijft hij afgelopen woensdag in een artikel op de opiniepagina van de New York Times. ,,Je kunt niet voor de waarden van het gezin zijn en tegelijkertijd bepleiten dat regeringen tussen een vader en zijn kind gaan staan.''

Als vader van vier kinderen, stelt Largent, weet ik hoe belangrijk pappa's zijn voor zesjarige kinderen. ,,De vraag is dan: is het beter voor Elian om in ons prachtige land te leven zonder zijn vader of met zijn vader in Cuba. Geen twijfel mogelijk: Ik meen dat Elian met zijn pappa moet worden herenigd. Vandaag nog.'' Toch wat andere taal dan die van de presidentskandidaten Al Gore en George W. Bush die even hun 'Wat-zou-Jezus-doen'-antenne hebben ingeklapt en die van 'Wat-willen-de-Cubanen-dat-ik-doe'-vingers in de verkiezingswind hebben gestoken.

Dit hengelen naar de Cubaans-Amerikaanse kiezersgunst ten koste van een vader en zijn zoontje heeft eerder dit jaar al geleid tot een poging tot politieke kidnapping door vooral republikeinse Congresleden. Ze stelden voor om bij wet Elian Gonzalez het Amerikaanse staatsburgerschap op te leggen. Pas nadat deskundigen van de oerconservatieve Family Research Council het Congres op de consequenties van die stap wezen bonden de republikeinen in. Want hoe kun je anders nog een woord van protest laten horen als Amerikaanse kinderen die door één van de ouders worden 'ontvoerd' naar Iran, Libie of Irak ook worden 'genationaliseerd'?

De zaak-Elian Gonzalez had alles van een potentiële politieke speelbal in zich toen het kind op 22 november drijvend op een autoband voor de kust van Florida uit zee werd opgepikt. Zonder moeder, want die was bij de vluchtpoging uit Cuba verdronken. Zonder zijn vader, want die was met zijn tweede vrouw in Cuba achtergebleven. Maar gelukkig waren er wat verre familieleden in Miami, zoals achteroom Lazaro en achterachternichtje Marysleysis, die zich over het kind ontfermden zolang de immigratiedienst INS niet over Elians lot had beslist.

Achteraf bezien was dat de enige, maar wel zeer belangrijke fout van de dienst, want toen vijf dagen later de vader de terugkeer van zijn zoon eiste dienden achteroom Lazaro en een handvol door de Cubaanse gemeenschap betaalde advocaten meteen een verzoek tot politiek asiel voor het kind in. Het touwtrekken was begonnen. De immigratiedienst ging in Cuba met Juan Miguel praten en concludeerde dat hij een modelvader was voor zijn zoon en dat Elian dol was op zijn vader. Een afvaardiging van de nationaal raad van kerken kwam tot dezelfde slotsom. En dus besliste de immigratiedienst dat vader en zoon in Cuba moesten worden herenigd. En een verzoek om politiek asiel werd afgewezen.

Fase twee trad in werking: de Cubaanse familieleden in Miami stapten naar de rechter om tijdelijke voogdij over de jongen te krijgen. In afwachting daarvan besliste minister Janet Reno, die als politiek hoofd van de immigratiedienst, verantwoordelijk is dat Juan Miguel voogd blijft. En de batterij advocaten vocht inmiddels via een federale rechter de beslissing van de dienst aan om Elian terug te sturen. Op 21 maart geeft de rechter de INS gelijk en Reno zegt weer: hij gaat terug. Het wachten is nu op de uitspraak van de rechter over de voogdij.

De Cubaanse gemeenschap heeft de afgelopen maanden Elian praktisch ingelijfd. Een verzoek om hem onder te brengen bij een ander familielid is afgewezen. De vader is zonder enig spoor van bewijs afgeschilderd als een gewelddadige dronkelap en iemand die zijn zoontje via de telefoon uitschold. En de eisen aan Juan Miguel worden ook steeds hoger. Eerst moest hij naar de VS komen, toen zei een woordvoerder van de familie dat hij naar Miami moest komen. En gisteren suggereerde iemand uit de gemeenschap dat Juan Miguel zijn zoon alleen krijgt als hijzelf ook asiel aanvraagt. Chantage bovenop wetsovertreding. Allemaal omdat de Cubaanse Amerikanen geen appeltje met Fidel Castro willen schillen maar uitsluitend het welbevinden van Elian nastreven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden