Zonder Michiel de Ruiter zou het bruin en kaal zijn in Pyeongchang

De Australiër David Morris in actie in de finale van de aerials. De schans is geprepareerd door Michiel de Ruiter.  Beeld Getty Images
De Australiër David Morris in actie in de finale van de aerials. De schans is geprepareerd door Michiel de Ruiter.Beeld Getty Images

Zonder de tovertrucs van Michiel de Ruiter zou ­het in Pyeongchang kaal en bruin zijn. De voormalig freestyleskiër verzorgt de schansen bij de Winterspelen.

Michiel de Ruiter kijkt geïrriteerd naar zijn piste. Is-ie weer, de Chinese coach met zijn hark. De man komt elke dag langs om de schans waar zijn atleet straks vanaf gaat, met militaire precisie aan te harken.

Een beetje overdreven, vindt De Ruiter, die de schansen zelf ‘strak’ houdt. De voormalig freestyleskiër is in Pyeongchang op de Winterspelen om pistes te maken. Hij heeft de schansen van de aerials gebouwd, het onderdeel waarop hij in Albertville (1992) en Lillehammer (1994) naar de Spelen ging.

Samen met zijn Oostenrijkse collega is hij de hele dag in de weer om ervoor te zorgen dat zijn piste er goed uitziet en veilig is. In een week tijd maakte hij van een grote berg sneeuw, 70.000 kuub, zijn piste met een start, drie schansen, en een landingsbaan.

Sneeuwmakers als De Ruiter zijn onmisbaar in de Zuid-Koreaanse bergen. Zonder hun tovertruc zou ­Pyeongchang kaal en bruin zijn. Want er valt nooit genoeg sneeuw om op te skiën. Op de pistes ligt alleen maar nepsneeuw. “Korea kent maar twaalf sneeuwdagen per jaar. Twee daarvan hebben we vorige week gehad. Maar wat er valt, waait meteen weer weg”, legt De Ruiter uit.

Zegen

In zakelijk opzicht is het voor zijn bedrijf een zegen dat de Spelen worden gehouden in een oord waar de natuur niet zelf zorgt voor witte pistes. Maar als de voormalig skiër door het uit de grond gestampte bergdorp loopt, vraagt hij zich soms af waar we nou eigenlijk mee bezig zijn. “Op televisie ziet het er allemaal prachtig uit met witte plaatjes. Achter de schermen zie je andere dingen. Je wil niet weten hoeveel energie dit kost.”

De Zuid-Koreanen hebben met de aanleg van een enorm windpark geprobeerd de Spelen met groene energie zo milieuvriendelijk mogelijk te maken. Maar er moet wel gewoon diesel in de talloze pistenbully’s die de pistes prepareren. “De impact op het milieu is enorm. Je wil niet weten hoeveel diesel er wordt gebruikt om de pistes hier te maken. Dat is schrikbarend. Per machine gebruik je per dag zo’n 450 liter.”

Tekst loopt door onder de afbeelding

Michiel de Ruiter, Olympische spelen Korea Beeld TRBEELD
Michiel de Ruiter, Olympische spelen KoreaBeeld TRBEELD

De Ruiter ziet ook hoe er op de berg kilometers aan kabels is aangelegd. Hij ziet de enorme generatoren waar de energie vandaan komt. “Er is hier een Nederlands bedrijf al drie maanden bezig om leidingen aan te leggen voor de toiletvoorzieningen. Er moet zoveel georganiseerd worden.”

Zijn Oostenrijkse collega, een echte natuurman, wil er liever niet naar kijken. Hij woont in een berghut en is bijna zelfvoorzienend. De Ruiter moest lang zeuren om hem mee te krijgen. Zijn vriend wil vanwege de vervuiling eigenlijk niet in een vliegtuig stappen. “Als hij strepen in de lucht ziet, wordt hij gek. Vliegt ergens een helikopter, wil hij die uit de lucht schieten. Je hebt van die mensen die heel erg van de natuur houden, en anti-alles zijn. Hij is daar één van.”

Goudmijn

Zelf is De Ruiter ook een natuurliefhebber. Maar als hem gevraagd wordt sneeuw te maken in tropische oorden, pakt hij die kans meteen met beide handen aan. Zakelijk zijn dat soort stunts een goudmijn. De Ruiter heeft op de gekste plekken sneeuw gemaakt: Puerto Rico, Afrika, Taiwan.

Het maakt hem niet uit hoe warm het is. In Portugal maakte hij een keer sneeuw voor een ludieke actie van een biermerk. Er moest een sneeuwschans komen om met autobanden vanaf te glijden. Het was meer dan 40 graden Celsius. Toen de berg klaar was, ontstond er een enorm sneeuwballengevecht. “Het gevecht duurde drie of vier uur, daarna was de sneeuw gesmolten. Op plekken waar ze nooit sneeuw zien, graaien mensen meteen met hun handen erin. Iedereen wil meteen een sneeuwbal gooien.”

Om sneeuw te maken heeft De Ruiter kou, water en wind nodig. “Ik heb een tent die ik met stikstof koel. Met een luchtcompressor vernevel ik water. Die bevroren waterballetjes veranderen door de werveling van de wind in sneeuw.”

Dezelfde methode wordt in de Alpen gebruikt om de pistes goed te houden. Door de vele sneeuwkanonnen kunnen mensen in de kerstvakantie gewoon op wintersport, ongeacht het weer.

Over enkele decennia wordt het volgens De Ruiter misschien zelfs mogelijk om zelf voor weergod te spelen en het te laten sneeuwen vanuit een wolk. “Toen ik een keer in Peking was had ik enorme last van mijn keel door de luchtvervuiling. Tijdens de Spelen was er schone lucht. Zoveel kunnen ze al. Wie weet kun je straks zelfs iets in de lucht spuiten om het te laten sneeuwen.”

Tekst loopt door onder de afbeelding

Hevige sneeuwval en wind teisterden diverse disciplines in Pyeonchang. De Ruiter: “Korea kent maar twaalf sneeuwdagen per jaar. Twee daarvan hebben we vorige week gehad. Maar wat er valt, waait meteen weer weg.
Hevige sneeuwval en wind teisterden diverse disciplines in Pyeonchang. De Ruiter: “Korea kent maar twaalf sneeuwdagen per jaar. Twee daarvan hebben we vorige week gehad. Maar wat er valt, waait meteen weer weg."Beeld AFP

Toch ziet De Ruiter liever dat de Spelen in een echt wintersportoord worden gehouden. Met witte dennenbomen met sneeuw op de takken. Sotsji vond hij een verschrikking om naar te kijken. “Een badplaats aan zee, het was daar bijna tropisch. Hoezo ga je daar de Winterspelen organiseren? Wie bedenkt zoiets?”

Maar als ze hem straks vragen om in Peking op de Spelen van 2022 sneeuw te maken, zou hij dat meteen doen. Peking heeft net als Pyeongchang ook nepsneeuw nodig. “Zakelijk zou dat geweldig zijn, dan draai ik een enorme omzet. Als ze daar sneeuw willen, ga ik daar met een big smile sneeuw maken.”

Lees hier meer verhalen vanuit Pyeongchang

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden