Zonder kans leuren met je boek

,,De Hollandse luchten misdroegen zich schandalig. Schaamteloos wasten zij met hun incontinentie de trillende ruiten, en hun massieve winderigheid deed hoge bomen buigen.''

Zo begint de novelle 'Denis van mannenliefde' van Edmond Godfried. Hij is één van de vele Nederlanders die bij zichzelf buitengewone literaire kwaliteiten vermoedt. Dat zijn novelle zonder meer door een uitgeverij geaccepteerd zal worden, staat voor hem als een paal boven water.

VPRO's 'Waskracht!' heeft vanavond een thema-uitzending in het teken van 'Het heilig vuur voor het boek'. In deze uitzending wordt onder andere Godfried, één van de volgens 'Waskracht!' maar liefst een miljoen schrijvende landgenoten, gevolgd in zijn poging zijn boek in de winkel te krijgen.

Godfrieds rotsvaste overtuiging dat zijn verhaal over een homoseksuele Nederlander van Surinaamse afkomst met open armen zal worden ontvangen wordt ruw ontzenuwd. ,,Lifestyle, moderne Nederlandse burgers'', noemt P. Nijsen van de Arbeiderspers een aantal steekwoorden uit de door de aspirant-schrijver aangeleverde samenvatting, ,,dat interesseert me allemaal niet.''

Joost Nijssen van uitgeverij Podium is nog vernietigender. Nadat hij zich door de openingszinnen van Godfrieds pennenvrucht heeft geploegd, meent hij op basis daarvan al te kunnen vaststellen dat de auteur 'met 98 procent zekerheid nooit een goed boek kan schrijven'.

De commentaren van de redacteuren en de steeds sipper wordende uitdrukkking op het gezicht van de eerst nog zo zelfverzekerde amateurschrijver leveren leuk kijkvoer op. De uitzending doet echter verlangen naar meer.

Dat volgens uitgeverijen het gros van de toegestuurde manuscripten regelrecht de prullenbak in kan, wordt wel duidelijk. Maar hoe ontdekken de redacteuren dat ene pareltje tussen alle rommel? Wat maakt een verhaal goed? Wat maakt iemand tot een goed stilist? Hoeveel verandert er aan een goedgekeurd manuscript voordat het met een mooi kaftje erom bij de Bruna ligt?

Joost Nijssen van Podium zat er ooit grondig naast toen hij het manuscript van 'Wilde Zwanen' van Jung Chang naar de stapel 'rotzooi' verwees. Hoe kan iemand zo'n kapitale misser maken? Waarom wees hij dit boek destijds af? Het komt niet aan de orde, terwijl uit het persbericht blijkt dat 'Waskracht!' hierover wel met Nijssen gesproken heeft. Dit onderdeel sneuvelde echter in de montage.

,,We hebben een thema-uitzending over 'het boek', dus moeten we dat onderwerp van meerdere kanten belichten'', hebben de makers van deze 'Waskracht!' zo te zien gedacht. Daarom krijgen we naast de uitgeefperikelen ook nog een filmpje te zien over een geflopt boek over house, waarvan de gehele oplage zonder genade in de papierversnipperaar verdwijnt. Ook gaan de makers nog even binnenkijken bij een oude vrouw met een gigantische boekenverzameling, die ze echter wegens verregaande slechtziendheid niet meer kan lezen.

Een uitzending van 'Waskracht!' duurt maar 25 minuten. De makers hadden daarom beter één van de drie onderwerpen uit kunnen diepen. Het eerste onderwerp is aardig en had zeker meer tijd verdiend, de twee laatste hangen door hun korte duur volkomen in het luchtledige. 'Schrijven is schrappen', is het klassieke devies dat auteurs die te veel in één boek willen stoppen te horen krijgen. 'Minder is meer', een regel die niet alleen voor schrijvers, maar ook voor tv-makers opgaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden