Zonder dweilorkesten zwoegen de wandelaars over Via Gladiola

Feestelijkheden op laatste dag van wandelfestijn versoberd vanwege vliegramp Oekraïne

ONNO HAVERMANS

NIJMEGEN - Slechts applaus en wat aanmoedigingen, daarmee moesten de 39.910 deelnemers aan de Vierdaagse van Nijmegen het gisteren bij de finish doen. Geen fanfare, geen militaire kapel, geen dweilorkest. Veel vlaggen hingen halfstok.

De intocht over de Sint Annastraat, die een dag per jaar Via Gladiola heet, is doorgaans het hoogtepunt van de Vierdaagse. Uit medeleven met slachtoffers en nabestaanden van de vliegramp in Oekraïne waren de feestelijkheden gisteren echter flink versoberd.

Om 20.00 uur was er een moment van stilte op Plein '44, een van de locaties met een groot muziekpodium. En om middernacht hielden alle podia ermee op, een half uur eerder dan gepland. "We kiezen voor gepaste uitbundigheid", aldus voorzitter Walter Hamer van de Stichting Vierdaagsefeesten gistermorgen op een inderhaast belegde persconferentie.

Dat riep onvermijdelijk herinneringen op aan de Vierdaagse van 2006, die aan het einde van de eerste dag werd afgelast en de feesten versoberd nadat twee deelnemers waren overleden en tientallen mensen bevangen door de warmte in het ziekenhuis waren beland. De verlammende hitte en de aanpassing van de feesten legden destijds een onwezenlijke sfeer over Nijmegen.

Ook nu was het heet, boven de 30 graden, maar pas op de laatste dag. De wandelaars waren daarop goed voorbereid, zegt woordvoerder André Sonneville. "Toen werden we overvallen door hoge luchtvochtigheid, een verkeerde wind op de dijk bij Lent en een temperatuur boven de 30 graden. Nu was het de eerste dagen 22, 23 graden en konden de wandelaars zich instellen op geleidelijk meer warmte. We hebben steeds gewaarschuwd: eet en drink goed en bescherm je hoofd tegen de zon."

Langs de route was het druk, maar de gebruikelijke vrolijkheid was ruw verstoord. Rond het verzamelpunt aan het begin van de Via Gladiola liepen geüniformeerde muzikanten doelloos rond. "Geen muziek bij de intocht, dat wil wel wat zeggen", aldus Sonneville.

undefined

'Een half uur vroeger starten, dat was wel fijn'

"Ik vind lopen eigenlijk niets aan. Mijn moeder heeft me vier jaar geleden gevraagd om met haar mee te gaan dus dit is mijn vierde keer. Dit jaar wilde zij liever de 40 km lopen, dat doet ze nu met mijn tante. Mij niet gezien. Ik vind 30 wel genoeg. Mijn broer loopt de 50, ik wacht nu op hem. Het is zijn achtste keer. Na tien keer wil hij stoppen. Of ik er volgend jaar bij zal zijn weet ik nog niet. Misschien dat ik aan de kant ga zitten om hen aan te moedigen. Het jaar daarop doe ik misschien weer wel mee, dat is de honderdste Vierdaagse en die mag ik lopen omdat ik in de voorgaande jaren vier keer heb meegedaan. Vandaag heb ik snel gelopen nadat ik het donderdag rustig aan had gedaan. Ik mocht een half uur vroeger starten, dat was fijn, maar van de warmte heb ik sowieso geen last."

Jasper Wilts (15) uit Staphorst, 30 km

undefined

'Zo stilstaan bij wat er

is gebeurd, dat is mooi'

"Dit was mijn tweede keer, volgend jaar moet ik wel meelopen om in 2016 de honderdste te mogen meedoen. We hadden vandaag de keuze om vanwege de warmte geen bepakking te dragen. Ik heb nu alleen in mijn rugzak wat ik nodig heb, het extra gewicht om aan de tien kilo te komen is eruit. Als je verstandig met je lichaam omgaat en goed naar jezelf luistert, hoef je geen last te hebben van de warmte. Het was wel zwaar, met die lange rechte weg vanaf de pontonbrug bij Cuijk. Bij sommige defileerpunten was al geen muziek en geen defilé. Dat we bij de intocht geen gezelschap kregen van de muziekkorpsen kan ik begrijpen. Je hebt het lot niet in eigen hand en als je zo stil kunt staan bij wat er is gebeurd is dat mooi."

Tiemen van der Waal (26) korporaal DVVO Den Haag, 40 km

undefined

'Ik maak de hele dag die doek onder mijn pet nat'

Gonny (67) en Antoon (71) van den Berg uit Noordwijk, 30 km

Hij: "We kregen vanmorgen een berichtje van onze zoon over dat vliegtuig en we zagen op borden onderweg dat er geen muziek is bij de intocht. Dat vinden we fantastisch. Je zult maar vrienden of familie hebben in dat toestel. En zonder muziek is de intocht ook mooi. Je wordt gedragen door de mensen die langs de route zitten. Ik liep elf keer de 40 en nu voor de vierde keer de 30 km en of het nou regent of warm is, die toeschouwers klappen altijd." Zij: "Ik maak de hele dag die doek onder mijn pet nat en ik blijf drinken. Kijk, al vier keer 250 cc en een keer 700 cc. Dat moet ik bijhouden voor het onderzoek van de Radboud Universiteit waaraan ik meedoe omdat ik sinds een half jaar een pacemaker heb. Het was nog de vraag of ik het vandaag, mijn zestiende keer, wel zou halen want ik heb sinds maart niet meer geoefend. Maar gelukkig gaat het goed."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden