Zomer

Studente Vaso gooit nog een ijsklontje in haar limonade en leunt loom achterover in haar stoel. De zomer krijgt Athene nu echt in zijn greep. Overdag is het een graad of 35, 's nachts koelt het nog maar een graad of 10 af. De hitte nestelt zich in asfalt en beton. Zuigt langzaam het leven uit de stad.

Vaso zit met haar vriendin Maria op een terras in de enige buurt van Athene die zich eigenwijs aan de lamlendigheid onttrekt. De wijken Plaka en Monastiraki, vlak onder de Acropolis, zijn het toeristische hart van de stad. Vaso en Maria zien de hordes toeristen aan zich voorbijtrekken. Ze persen zich door de nauwe straten, langs souvenirwinkels en restaurants. "We komen hier niet zo vaak", zegt Vaso. "Maar in mijn eigen wijk, buiten het centrum, valt nu niets te beleven."

In de rest van de stad is het sinds pakweg een week inderdaad opvallend stil. Straten zijn leeg, verkeersopstoppingen verdwenen. 's Middags wordt er geslapen. Terrassen zijn leger of zelfs helemaal weg - populaire bars en clubs hebben de tent gesloten en verhuizen voor het seizoen naar het strand of een eiland. Nu is het eigenlijk nog best uit te houden; er staat een windje. Maar de Atheners weten dat het over een paar dagen ook daarmee gedaan is. En dus vindt komend weekend, want dan begint augustus, de grote uittocht plaats. Wie weg kan, gaat. Naar zijn geboortedorp buiten de stad. Naar het familiehuis op een eiland. Of, wie het zich kan veroorloven, naar een hotel aan zee.

"Ik vind het wel weer eens leuk om hier te zijn. Het blijft de sfeervolste plek in de stad", zegt Maria. Alleen hier hoefden de neoclassicistische gebouwen na de Tweede Wereldoorlog geen plaats te maken voor de lelijke betonnen appartementenblokken waar de rest van de stad aan ten prooi viel.

En toch heb je hier als Athener normaal gesproken weinig te zoeken. Behalve souvenirs en prullaria is er niets te koop; supermarkten of kruideniers zijn er niet. "Ik ben nog nooit in Plaka uit eten gegaan", vervolgt Maria. "Het eten in de restaurants is niet goed, en je betaalt de hoofdprijs." Echt oppassen geblazen is het als tavernes zich presenteren als 'de meest traditionele'. De gemiddelde Griek smijt niet met borden en danst hoogst zelden de sirtaki.

Er komen twee Britten aan de tafel naast ons zitten, een stel van in de vijftig. Bij de man loopt het zweet langs zijn wangen omlaag. "I love this city! Veel sfeer, en waar is toch die crisis? Iedereen is zo vrolijk en vriendelijk", zegt de vrouw als ik haar vraag wat ze van de stad vindt. Ze bestellen allebei een Mythos, een lokaal biertje, en bekijken de menukaart.

Maria en Vaso glimlachen. "Dat kunnen wij Grieken goed. Uitgaan en lol maken, ook in slechte tijden", zegt Vaso. "Ik heb geen geld om lang weg te gaan deze zomer. Maar dan kom ik gewoon hierheen, waar de drukte is. Ook al gaan we failliet, koffie drinken met vrienden kan altijd." "Het móet", vult Maria aan. Ze kijkt tevreden. "Griekenland is het orkest op de Titanic."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden