Review

Zolang moeder leeft, blijft de liefde bestaan

Gabriele Wohmann: Niet sterven alsjeblieft. Vert. Elly Schippers. Bodoni, Baarn; 284 blz. - ¿ 49,90.

Zij is de weduwe van een predikant en woont ergens in Zuid-Duitsland. De helft van de week brengt zij bij haar eveneens bejaarde zusters Marie Rosa en Bertine door, de andere dagen trekt ze zich terug in de pastorie. De roman volgt in ieder hoofdstuk een vast patroon. De ik-figuur gaat met haar echtgenoot Rupert bij moeder en de tantes op bezoek. Er wordt over kunst, cultuur, politiek en over de bloemen in de weelderige tuin geconverseerd. Ook de grapjes die worden gemaakt wijken niet af van een vertrouwd stramien. Er heerst bij de drie oude dames een weldadige sfeer. De vrouw die als verteller aan het woord is, wil ik dat graag tot in lengte van dagen zo houden. In het bijzonder geldt die wens voor de aanwezigheid van de moederfiguur. Haar voortbestaan geeft de vertelster de garantie dat liefde en menselijkheid niet zullen verdwijnen.

Het bovenstaande wekt misschien de suggestie dat het om een voortdurende klaagzang gaat. Dat is echter helemaal niet het geval. De gesprekken met de moeder en met de onvergetelijke zusters zijn buitengewoon geestig. Die geestigheid vindt haar oorzaak niet alleen in de sprongen die tijdens de gesprekken worden gemaakt maar ook in het superieure spel dat Marie Rosa en Bertine met de vertelster spelen. De subtiele humor neemt echter niet weg dat de lezer steeds beter begrijpt dat het ritueel van bezoek, spelletje, grapjes en gesprekken een soort bezwering van de dood vormt. Zolang dat ritueel intact blijft, hoeft het ergste nog niet gevreesd te worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden