Zoeken naar houvast in Korea

Reportage Geadopteerden maken gebruik van DNA-tests om hun familie te vinden

Bianca van Ommen is 44 en heeft geen idee wie haar ouders zijn. Ze is geboren in Zuid-Korea, dat weet ze wel. In de zoektocht naar haar oorsprong is ze nu terug in het land waar ze ter wereld kwam - met als aanknopingspunten slechts twee achternamen en evenzoveel plaatsnamen. Mogelijk is dat genoeg: Amerikaanse geadopteerden in Zuid-Korea zijn onlangs een DNA-project gestart om ouders en kinderen te herenigen. Dat heeft tot grote belangstelling geleid.

Van Ommen is één van de ruim 4000 Zuid-Koreaanse kinderen die in de jaren zeventig en tachtig in Nederland terechtkwamen. De diaspora van kinderen uit het Aziatische land was veel groter: in totaal stuurde het land 200.000 baby's en peuters naar het buitenland. De meesten kwamen terecht in de Verenigde Staten. Juist die groep maakt het nu mogelijk dat ook Van Ommen op zoek kan naar haar ouders. Onder de naam 325kamra verzamelen ze in Zuid-Korea DNA van familieleden die een kind zijn verloren of hebben afgestaan. Ook van Ommen stond inmiddels DNA af.

"Ik vind dat ik recht heb te weten wat mijn naam is en wanneer ik geboren ben", zegt de in Saudi-Arabië wonende Van Ommen. Ze logeert in KoRoot, een gasthuis voor geadopteerden in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. In haar poging de identiteit van haar familie te achterhalen, bezoekt ze kindertehuizen en de lokale markt waar ze als baby gevonden werd. "Ik heb haast geen houvast over de oorsprong van mijn bestaan", zegt ze.

In Zuid-Korea is intussen groot enthousiasme ontstaan over de speurtocht van de 325kamra-groep. KBS, een groot televisiestation besteedde onlangs aandacht aan de actie. Er volgden ruim 8000 telefoontjes van kijkers die wilden helpen om ouders en kinderen te herenigen. Door de enorme respons krijgt ook Van Ommen de kans haar verhaal op televisie te doen - het doet de kijkcijfers zeker geen kwaad. Op de vraag of ze haar Koreaanse familie mist, schiet ze voor de camera's vol. "Ik wilde echt niet huilen op tv, maar het raakt me toch allemaal zo", blikt ze terug.

De tocht door Zuid-Korea brengt haar van Seoul naar de grote stad Gwangju en later ook in Yeosu, een zuidelijke uithoek van het Koreaanse schiereiland. Ze is niet de enige geadopteerde die zoekt naar haar afkomst. "Ons kindertehuis heeft in totaal 20.000 kinderen de hele wereld over gestuurd", illustreert de 63-jarige Chunhi Kim, manager en sociaal werker van opvanghuis KSS in Seoul - dat ook van Ommen naar Nederland begeleide. "Ieder jaar zien we daarvan ongeveer 150 kinderen terug, van wie zo'n 50 Nederlanders.

In Gwangju bezoekt Van Ommen samen met de eveneens geadopteerde Miranda Kerkhove (41) het weeshuis ChoongHyun, waar ze ooit moet hebben gewoond. Kerkhove is de taal machtig - handig, want van Ommen komt niet verder dan een paar standaardwoordjes in het Koreaans. De directrice van het tehuis neemt het tweetal op sleeptouw en vertelt ze verhalen over vroeger. Van Ommen en Kerkhove mogen zelfs een nacht blijven slapen. Dat maakt indruk: "Voor iemand die eigenlijk niets heeft, is het kindertehuis de enige plek om naar terug te keren", zegt ze.

Ook in Yeosu trekt het duo veel bekijks, ze vallen op in hun zoektocht naar de wortels van hun bestaan. Al krijgen ze niet de antwoorden waarnaar ze op zoek zijn. De tv-uitzending, het bezoek aan het weeshuis en het flyeren op lokale markten leveren nog geen resultaat op, maar Van Ommen heeft nu wel het gevoel dat ze er alles aan heeft gedaan haar oorspronkelijke familie te vinden. Haar rest nu niets anders dan wachten en hopen dat een familielid haar babyfoto op tv of op een flyer herkent en een DNA- test zal doen. Van Ommen: "Deze zoektocht zit voor altijd in mijn hart".

undefined

Meer dan 200.000 geadopteerden

Zuid-Korea stuurde nog lang veel kinderen naar het Westen, meer dan 200.000 in totaal, van wie 4200 naar Nederland. Het land kwam hierdoor in opspraak tijdens de Olympische Spelen van 1988. Nu worden er nog steeds kinderen naar het buitenland gestuurd, maar veel minder.

Het gros ging naar Amerika, meer dan 100.000. Van 16.000 van hen is tot op de dag van vandaag niet bekend of ze het Amerikaans burgerschap hebben. Dit is een probleem als ze in de VS in aanraking komen met justitie. Zij kunnen dan uitgezet worden naar Zuid-Korea. Dat er ook met Nederlandse adopties soms wat misgaat, werd duidelijk toen een Nederlandse diplomaat in 2007 zijn in Korea geadopteerde dochter achterliet in Hongkong. Ook zij had niet het Nederlands burgerschap verkregen. In 2008 stopte Nederland het adoptieprogramma met Korea.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden