Zoek naar wat verdampt, verpulvert

Na vijf jaar nu een mooie, tweede bundel van Ester Naomi Perquin

Afgelopen jaar werden de boekenbijlages van de diverse kranten scherp gescreend op man-vrouwverhoudingen. De zogeheten 'lezeres des vaderlands' turfde recensies en besproken boeken: hoeveel daarvan waren er door vrouwen, en hoeveel door mannen geschreven?


Al vormde deze krant een gunstige uitzondering, de vrouwen bleken nogal in de minderheid. Daar valt van alles van te vinden, maar er zou in 2017 best eens verandering in kunnen komen. In ieder geval als het gaat om de poëzie (waar het toch al niet zo somber is gesteld). Want nauwelijks is het jaar begonnen of er ligt al een nieuwe bundel van Ester Naomi Perquin.


Vijf jaar was het wachten op 'Meervoudig afwezig' van de dichteres die met haar lovend onthaalde debuut meteen meedeed met de grote jongens, die voor haar derde bundel, 'Celinspecties' (2012), de VSB-Poëzieprijs kreeg, die columns schreef en regelmatig te horen is op de radio en op literaire festivals.


Kroop Perquin in het intrigerende 'Celinspecties' in de levens van anderen, van gevangenen, in 'Meervoudig afwezig' stelt ze zich voor een minstens zo gecompliceerde, zo niet haast onmogelijke taak. Hoe 'afwezigheid' te onderzoeken als die, zoals de professor in het openingsgedicht helder uiteenzet, 'zodanig afhankelijk [is] van ons verdwijnen / dat zij niet valt waar te nemen.' Grote vragen werpt ze op: wat blijft er als iemand weggaat, voor even of voor altijd? Waarom hechten we aan zekerheid? Waar huist het gedicht?


Maar ze verpakt die vragen in zo op het oog alledaagse situaties. In een collegezaal, in een therapiesessie, of in een fictief gesprekje met de buren, waarin in frisse en montere - en nu en dan aan dichters als Erik Menkveld of Rutger Kopland herinnerende - regels, de aansporing klinkt niet 'vast te roesten' en te zoeken naar juist die dingen waar niets van overblijft: 'Zoek naar wat verdampt, verpulvert. Zoek naar de aarzeling / en ongemak. De raadselachtigheid.'


Levendig en ongrijpbaar laat Perquin het menselijke verlangen juist dat kennen wat zich niet laat kennen - toekomst, dood, groei, geluk - over de pagina's slingeren. 'Wat als het / niets is dan ontbreken, opgeruimde fietsenschuurtjes, / kelderboxen, aangeveegde aarde?' Pogingen dichterbij het raadselachtige begin van wereld, mens en taal te komen, leiden zelfs tot een conversatie met God: 'Op een ochtend word ik wakker naast God. Hij draagt / een aan de randen al versleten hoed en slaapt, zie ik, op zijn zij.'


Soms dreigt Perquins kunnen een kunstje te worden. Mooist zijn de gedichten die dichtbij 'de leegte' komen, waar ze zich, ooit 'grappend' omheen bewoog. Dat gebeurt in het kleine tweeluik over een overleden vader. Afwezig als hij is, rijst hij op, in gebaren die herinnerd bleven, in 'Tekenfilmfiguren die hij vroeger na kon doen'.


Ester Naomi Perquin: Meervoudig afwezig Van Oorschot; 40 blz. euro 16,99

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden