Review

Zo zouteloos was Los Angeles toch echt niet

Los Angeles, 1970. Het is zomer, want het is altijd zomer in Californië. Overal weerklinken beschaafde, stemmige gitaarakkoorden, zonovergoten zangpartijen, geaccentueerd door lome niets-aan-de-hand-koortjes. En horen we daar op de achtergrond palmbomen ruisen? Wat moet het er een paradijs geweest zijn.

Althans, als we Leo Blokhuis moeten geloven. Met veel promotionele bombarie lanceerde de popdeskundige, onder andere bekend van de Top 2000 op Radio 2, onlangs zijn compilatie ’The sound of the westcoast1965-1979’. Een misleidende titel: niet de hele Amerikaanse westkust wordt hier gebloemleesd, op de vier cd’s zijn slechts nummers uit Los Angeles te horen. Een stad met een muzikaal klimaat dat Blokhuis wel aanstaat: ’Niet de oeverloze muzikale trips, de van drugs doordrenkte jams uit San Francisco, maar de zonnige drieminutenliedjes uit Los Angeles’.

Negentig nummers brengen die erfenis bij elkaar. En aanvankelijk is het aangenaam luisteren naar al die liedjes van The Byrds, The Beach Boys, Linda Ronstadt, en een hele coterie minder bekende artiesten, allemaal voorbeeldig toegelicht in het bijbehorende boekje.

Afzonderlijk zijn het vaak mooie nummers. Toch slaat op een zeker moment de narrigheid toe bij de luisteraar. Al die zorgeloze folkpop, al die onbekommerd beleden levensvreugd, was dat nou echt het enige wat er te beluisteren viel in Los Angeles? Was het echt een stad zonder scherpe randjes?

Nou, nee. Kijk maar welke muziek uit Los Angeles allemaal niet door de filter van Blokhuis kwam: de ruige garagerock van The Standells; de verleidelijke drugstrips van The Doors; de psychedelische experimenten van The Electric Prunes; de intellectuele moeilijkdoenerij van Captain Beefheart en Frank Zappa. Enzovoort, enzovoort.

Dat er in Los Angeles alleen maar zonnige muziek werd gemaakt, is een popcliché, dat op deze enigszins zouteloze verzamelaar bestendigd wordt. Het belangrijkste selectiecriterium lijkt te zijn geweest: muziek die je op Radio 2 kunt draaien, zonder daarbij iemand voor het hoofd te stoten.

Wie ook benieuwd is naar het wildere randje van de stad kan beter de box ’Los Angeles Nuggets 1965-1968’ aanschaffen. Veel ’Nuggets’ compilaties leggen de nadruk op psychedelica en garagerock, en zijn

dus juist bevooroordeeld richting de ruige kant van het muzikale spectrum van de sixties. Het aardige van deze compilatie is dat die ook de mainstream bestrijkt, met nummers van The Mamas & The Papas en Tim Buckley. Ondanks de kortere tijdsperiode ontstaat zo toch een completer beeld.

Ook hier zijn het vooral blanke artiesten, dat wel. Terwijl Los Angeles de afgelopen twee decennia vooral geldt als brandpunt van de zwarte muziek. Rond 1990 waren het hiphopartiesten als N.W.A., Ice-T en Dr. Dre die wereldfaam bereikten. De afgelopen jaren geldt de stad als het Mekka voor geavanceerde elektronische muziek, gemaakt door jonge zwarte producers.

Flying Lotus is de man die de kar trekt in die scene. ’Cosmogramma’, eerder dit jaar verschenen, vergt concentratie van de luisteraar: verstrooide beats gaan hier samen met doorgefreakte freejazz. Snel daarna bracht hij de EP ’Pattern + Grid World’ uit. Het is geen volwaardig album, maar een verzameling jams, interessant voor fans die willen weten in welke richting Flying Lotus momenteel denkt.

In zijn kielzog timmeren meer producers aan de weg. Teebs vertegenwoordigt de dromerige kant van het spectrum. Hij tovert onbestemde soundscapes op versnipperde ritmes tevoorschijn; muziek die het best tot zijn recht komt op een koptelefoon, tijdens een nachtelijke wandeling door de stad. Het album van Baths is ook geslaagd, maar zijn geluid is aardser; hoe abstract zijn beats ook klinken, als je de plaat een paar keer gedraaid hebt, fluit je de nummers mee, net als die zonnige drieminutenliedjes van vroeger.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden