Zo makkelijk is het niet

Bas&Bos kijken tv

Ben een boek aan het lezen. Iemand moet het doen. #boekenbal', twitterde Linda Visser vrijdagavond, de nacht van het Boekenbal. Oh ja. Dat kon ook nog: lezen.

Als je de tv moest geloven was heel Nederland met dat bal en de schrijvers bezig. Donderdag had schrijver Abdelkader Benali al het verlangen naar een kaartje aangewakkerd in het reportagetweeluik 'Binnen bij het Boekenbal'. Och, had je geen kaartje? Dan keek je vrijdagavond toch gewoon tv, als troost. Kon je ook 'iets met schrijvers' zien.

'Hotel Van Dale' beloofde heel wat "fascinerende en inspirerende dingen die eigenlijk alleen maar in boeken voorkomen". Het was een literaire toneelvoorstelling op tv met komiek Thomas van Luyn. En nee, hij ging niet zingen en bracht niet Mike Boddé mee. Wel Ellen ten Damme.

Hoofdgedachte was "een hotel waar woorden wonen", en waar de schrijvers dit keer konden overnachten na het boekenbal. Ze checkten alvast in in hun kamer met het stenen bruidsbed, of in de donkere kamer van Damocles. Daarbij deden ze hun kunstje: een gedicht of column voordragen, een dialoogje houden, een stuk voorlezen. Want in dit hotel moesten ze met woorden betalen - geld hebben schrijvers toch nooit.

Een geinig concept, dat al eerder uitgevoerd was met Arjan Ederveen bij het 150-jarig bestaan van de 'Dikke Van Dale' in 2014. De vormgeving was ook ijzersterk, alles was in zwarte lijnen op wit getekend als een illustratie in een boek. Hoe pijnlijk was het dan om na twee minuten al te merken dat het dit keer niks meer zou worden.

De zenuwachtige bellboy Thomas van Luyn stond tussen de schrijversscènes door steeds in zijn redactiesheet te kijken. Schrijvers Bart Chabot, Vincent Bijlo en Ronald Snijders kletsten oeverloos bij hun woordspelletje met onbekende begrippen. En schrijver Arthur Japin, nota bene homoactivist ten tijde van de Olympische Spelen in Sotsji, moest tot twee keer toe 'met zijn echtgenote' het hotel betreden en haar als betaling een gedicht laten voordragen.

Eerst had hij Ellen Deckwitz aan zijn zijde, daarna Tjitske Jansen. Inderdaad fascinerend dat die drie zich voor dat ongemakkelijke gelegenheidshuwelijk lieten lenen.

De gedichten waren mooie mysteries. Maar nog voordat het laatste woord weggestorven was, riep Van Luyn al schuimbekkend "schitterend!", terwijl bij mij het gedicht nog lang niet was geland - zoiets heeft tijd nodig.

Je hoort het de makers vooraf al zeggen: "Laten we iets met schrijvers doen." Dat is niet genoeg om van flarden één geheel te maken en elke flard recht te doen.

Het programma viel tegen, net als het Boekenbal zelf waarschijnlijk: vast minder drank, dans en orgie dan de mythe doet geloven. Dat zien we komende vrijdag in Benali's deel twee. Ik ben benieuwd, maar leg mijn boek alvast klaar.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden