Zo maakten we kennis met een ander niveau

Welgeteld vier schrijvende voetbaljournalisten zijn afgekomen op de eerste kennismaking met Peter Blangé, dinsdag in Zeist. Twee dagen eerder heeft de man die hem heeft aangesteld, technisch directeur Hans van Breukelen van de KNVB, bij 'Studio Voetbal' gezeten. Hij is er hoofdzakelijk in de rede gevallen.

Blangé maakt er een grapje over. "Hem werd de vraag gesteld: Je hebt dus de ideale kandidaat gevonden? Maar hij mocht zijn antwoord niet geven, want de tijd was alweer om."

Het is een moeilijk verhaal dat ze in Zeist te vertellen hebben, een verhaal van nooit honderd procent dekkend te definiëren containerbegrippen: weerbaarheid, inhoud. Daaraan moeten we winnen. Zeg in twee, drie woorden wat het is, zeggen reactionaire sceptici. Dat kun je niet, en moeten wij dat dan overnemen?

Het is de houding waarmee Van Breukelen wordt bejegend, óók bij de publieke omroep, de verklaring waarschijnlijk voor de geringe opkomst dinsdag. Het weerhoudt Blangé er niet van een uur lang (ja, een uur lang) zijn verhaal te doen. Als hij een vraag (nog) niet kan beantwoorden, komt hij daarvoor uit.

"Je merkt het misschien aan me", zegt hij dan, "ik heb daar niet echt een goed antwoord op." Een weldadig geluid, voor wie het zo horen wil dan, in de onnatuurlijke en ondraaglijke stelligheid van de voetbalwereld.

De voetbaljournalist wrijft hem onder de neus dat hij derde keus is - waterpolocoach Robin van Galen en oud-schaatscoach Gerard Kemkers werden eerder benaderd - en misschien wel vierde: de beste in de ogen van de KNVB, zegt de journalist, wilde niet. In de mores en de eendimensionale beleving van de voetbalwereld begin je er dan niet aan: getekend al als niet de beste.

"Het zal wel", zegt Blangé. "Ik kan er nog mee leven, als dat soort mensen voor je staat. Het zijn grootheden in de sport."

Waarom ze geen voetbalman voor de functie konden vinden? Blangé zegt er geen antwoord op te kunnen geven, en dat hoeft hij natuurlijk ook niet. Hij zegt dat het voetbal zo conservatief niet is, dat er al van wetenschap en data gebruik wordt gemaakt. Dat het hier, als je kijkt waar we staan, dan kennelijk nog niet op de juiste manier gebeurt - dat hoeft híj niet te zeggen. Dat ons slapende voetbal dat al lang zelf had moeten concluderen en dat dat nu juist de reden zal zijn waarom er geen voetbalman gevonden kon worden, ook niet.

Natuurlijk is het niet zo dat nu een volleyballer ons voetbal gaat bestieren, zoals gauw met het gemak van de oppervlakkigheid wordt geschreeuwd. Maar luister naar hem, lees zijn geloofsbrieven in deze krant: zou het zo erg zijn als het wél zo was, als de hand wordt vastgepakt van een man die zich tien jaar lang het snot voor de ogen trainde?

Voor overtuigend bewijs tegen zijn visie van hard(er) trainen zegt Blangé open te staan. Op de vraag hoe dat zou kunnen, overtuigend bewijs tegenover iemand die deed wat hij deed en won wat hij won, zegt hij: "Ja, goede vraag. Ik weet het niet."

Eén om over na te denken.

De voetbaljournalist wilde tot slot van Blangé weten waarop we hem kunnen afrekenen. Dat wil de voetbaljournalistiek graag: houvast om af te kunnen rekenen. Als het niets wordt, zal het heten dat de niet-voetballer niet overweg kon met de eigen regels van het wereldje - de mantra om dat wereldje onder ons te houden.

Nee, het zal anders zijn. Peter Blangé, zeg ik na een eerste kennismaking, heeft voor dat wereldje veel te veel niveau, diepgang, zelfreflectie en zelfrelativering.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden