Zitronensahnerolle

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn huis, tuin en buren in de Duitse Eifel.

Een verjaardag, pfff. Alsof mensen niks beters te doen hebben.

Gisteren was ik jarig. We reden naar de Globus - voormalige Hela - en ik kocht: vier zakken zand, één zak potaarde, een schilderijlijst, een rol afplakband, een emmer vetbollen en een emmer het-hele-jaar-door-vogelvoeder, een blauwe regen, een Clematis montana, vier rode bessenstruiken, drie rode geraniums, een Viburnum plicata en een Viburnum 'Eskimo', een stuk schuimrubber en een kerstroos. Tuinmaat Han had als cadeau twee nieuwe keramieken nestkastjes. Er waren er de afgelopen tijd twee gesneuveld, allebei niet-geglazuurde exemplaren. Die vriezen kapot, net als de aardenwerken bloempotten die je in de winter vergeet binnen te halen. Bij de Edeka kocht ik, naast een week voorraden, twee grote stukken taart. Het ene stuk aten we bij thuiskomst op, het andere was voor 'eventuele verjaardagsgasten'. Maar ze weten hier in de Eifel ook al dat ik nooit iets aan mijn verjaardag doe, dus de enorme Zitronensahnerolle staat nog onaangesneden in de Hauswirtschaftsraum. Die eten we dus vandaag op.

De overgang van 53 naar 54 zit erop. Ik voel me precies als anders. Een verjaardag, pfff. Alsof mensen niks beters te doen hebben. Alleen mijn moeder blijft protesteren. Die zei door de telefoon dat het nu genoeg was en dat ik het volgend jaar maar weer eens moet vieren. Net zoals ze teleurgesteld klonk toen ik haar vertelde dat er niet een echte presentatie zal zijn als 'Jasper en zijn knecht' verschijnt. Mijn moeder houdt wel van een feestje. Ik niet. Ik wil stilletjes in een hoekje zitten en de boel aankijken, een paar glazen witte wijn drinken, en dan is het na een tijdje allemaal voorbij.

Ik snap boekpresentaties niet helemaal. Ik neem aan dat daar ooit pers op afkwam, dat erover geschreven werd. Publiciteit. Tijdens al mijn boekpresentaties - en trouwens ook alle boekpresentaties van andere schrijvers die ik bezocht - heb ik nooit een journalist, een radioman of een camera gezien. Je doet het tegenwoordig voor jezelf, en voor vrienden en familie. Een soort verjaardagsfeestje dus. Ik vind dat zonde. Het geld dat een uitgever spendeert aan een presentatie kan beter in iets anders gestoken worden. Ook vind ik het vervelend dat je bij het uitkomen van een boek allemaal zo tevreden en jolig en misschien zelfs trots bent of doet, terwijl het betreffende boek een week later vernietigend besproken kan worden in een krant. Dat is pijnlijk. Veel pijnlijker dan wanneer alles in stilte en vrijwel onopgemerkt gebeurt.

Naast de Zitronensahnerolle staat trouwens ook al het plantmateriaal in de Hauswirtschaftsraum. Het vroor hier afgelopen nacht weer twee graden. De timmermannen kwamen gisteren vanwege aangekondigde hagel en sneeuw niet de nieuwe ramen aanbrengen (dát zou nog eens een fijn verjaarscadeau zijn geweest) en ik heb de bestelde Herr Arnoldy ook nog niet gezien. Ik heb de houtman uit Schleid hard nodig: er ligt misschien nog voor drie à vier dagen hout in het hok en naar het zich laat aanzien is het nog lang geen zomer.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden