Zingende kameleon in driedelig pak

Gisteren overleed in Parijs de Britse zanger Robert Palmer aan de gevolgen van een hartaanval. Hij werd 54 jaar. Palmer was een buitenstaander die zijn 'zwarte stem in witte gedaante' met raffinement leende voor uiteenlopende hits, waaronder 'Best of both worlds', 'Looking for clues', 'Addicted to love' en 'I'll be your baby tonight'.

Palmer zal vooral herinnerd worden als de eerste popartiest die het imago van de goedogende gentleman cultiveerde. Lang voor Bryan Ferry zich als fatale womanizer profileerde en David Bowie met de strakke zaken-look op de proppen kwam, stak Palmer zich in pronte pakken, hippe bretels en onberispelijke hemden. De videoclip van 'Addicted to love' pronkt naast het werk van Madonna als standaard-studiemateriaal van cultuursociologen.

Was Palmer een voorloper in de wijze waarop hij vorm en vent combineerde, muzikaal beschouwd was hij eveneens een ziener. Met zijn kameleontische natuur probeerde hij telkens nieuwe muziekstijlen uit. Als reden daarvoor verwees Palmer naar zijn jeugd op Malta en de Cariben: ,,Ik heb geen favoriet genre, ik wil niet in een hokje. Voor invloeden moet je niet weglopen, maar er juist voor gaan zitten. Ik zie het als een arsenaal aan wapens en ideeën dat je kunt inzetten''.

Na zijn debuut als 15-jarige in The Mandrakes maakte Palmer vanaf 1971 furore in de cultband Vinegar Joe. In 1974 stond hij op eigen benen, het debuutalbum 'Sneaking Sally

through the alley' werd dankzij de begeleiding van The Meters een droomstart. Pure funk die Palmer vier jaar later inwisselde voor disco en reggae ('Double fun'), vervolgens synthesizer-pop ('Clues') en elektrowave ('Pride'). Op 'Heavy nova' domineren Braziliaanse samba en Zuid-Afrikaanse mbaqanga.

Die zwalkende koers en de kleurloze, houterige live-concerten tekenden in de jaren negentig uiteindelijk zijn vonnis. De goedgesoigneerde dandy ging kopje onder in het geweld van grunge, hiphop en dance. De trendvolger miste de boot om uiteindelijk zijn comeback te maken in 2003. Vorige week was hij kort in Nederland om na jaren relatieve stilte zijn nieuwste album 'Drive' te promoten. Een plaat vol heftig gezongen rhythm & blues, het zoveelste genre dat Palmer exploreerde.

Wellicht verovert de man die sinds 1993 niet meer in Oor's Popencyclopedie vermeld staat postuum alsnog een plaatsje. Immers, hij realiseerde best of both worlds in zijn werk, een kwaliteit die in tijden van fusie en crossover weer hoog staat aangeschreven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden