Zinderende Wagner in het Concertgebouw

Opera


Concertgebouworkest/Mark Elder


Wagner 'Lohengrin' (RCO Live)


****


Met een concertante uitvoering van Richard Wagners 'Lohengrin' had de Letse dirigent Andris Nelsons in december 2015 het grote succes dat hij twee jaar daarvoor met Wagners 'Der fliegende Holländer' scoorde, op zijn minst willen evenaren. Maar helaas moest hij zich met een schouderblessure terugtrekken en werd Sir Mark Elder opgetrommeld om de beide uitvoeringen bij het Koninklijk Concertgebouworkest te komen leiden. Elder is een oude rot, die bij zijn eigen Hallé Orchestra menige Wagner-opera concertant leidde en op cd vastlegde. Zijn zorgvuldig opgebouwde spanning in 'Lohengrin' is nu terug te horen op de live-opname die het Concertgebouworkest uitbracht.


Aan die opname is, zoals eigenlijk altijd, grote zorg besteed. Glashelder, ruimtelijk en met een prima balans tussen orkest en stemmen. Je zit als luisteraar als het ware midden in het Concertgebouw, waar de liefhebbers zich aan het slot van elke akte uitbundig laten horen. Van de twee live-uitvoeringen hebben de opnameleiders de beste takes gekozen om tot een zo mooi mogelijk eindresultaat te komen.


Genoeg keuze lijkt me, omdat de eerste uitvoering al zo goed was. Dankzij financiële steun van de American Friends of the Royal Concertgebouw Orchestra kon een flinke duit worden uitgegeven aan het contracteren van een groep uitmuntende zangers. En zo stonden er zes zangers uit de Wagner-eliteklasse. Aangevoerd door die bijzondere tenor Klaus Florian Vogt. Volgens sommigen geen heldentenor en dus ongeschikt voor dit repertoire, maar het is maar wat je wilt horen. Vogts lichte geluid komt met gemak over het orkest heen en hij zingt met veel fantasie en dynamische variatie.


Naast hem staat de koninklijke Elsa van Camilla Nylund, die haar steeds groter wordende twijfel naar de ridder die haar is komen redden met schitterend geluid en invoeling over weet te brengen. Haar grote tegenpool is de kwade Ortrud, met groot geluid vertolkt door Katarina Dalayman. Prachtig qua karakterisering, maar wat in de zaal al opviel is op de cd's nog duidelijker: Dalayman zit aan haar grenzen in de felle uitbarstingen. Aan het slot mist ze de allesverzengende power. Falk Struckmann (Heinrich) en Samuel Youn (Heerrufer) hebben daar geen last van en zetten supersolide karakters neer. Jevgeni Nikitin is als Telramund een verdorven tegenspeler van Dalaymans Ortrud, maar houdt zijn stem in de uitbarstingen iets beter onder controle.


Uiteraard speelt het Concertgebouworkest een grote hoofdrol. Na een zinderende prelude tot de eerste akte groeit het orkest onder Elders handen uit tot een magistraal klinkende Wagnermachine. De grote climaxen zijn er allemaal in optima forma en de ongebreidelde euforie van de prelude tot de derde akte spat ervan af. De samengevoegde koren van de omroep en De Nationale Opera voegen zich met hoorbaar plezier in het geheel.


Samenvattend: dit was een grote avond in het Concertgebouw. Dankzij de ervaren Elder, maar ook omdat er zo'n fantastische cast op het podium stond. Na de 'Der fliegende Holländer'-cd's is deze opname opnieuw een must voor de liefhebber. Je hoopt dat de American Friends van het orkest nog meer Wagner op hun verlanglijstje hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden