Zilver voor judoka Gravenstijn

Judoka Deborah Gravenstijn (-57 kg) heeft bij de Olympische Spelen van Peking maandag de zilveren medaille veroverd. Ze verloor alleen de finale, van de Italiaanse Giulia Quintavalle.

Gravenstijn, bij Athene 2004 goed voor brons, is de tweede Nederlandse vrouw die olympisch zilver heeft. Edith Bosch ging haar in Athene voor.

Prins Willem-Alexander was maandag uitermate verguld met het olympisch zilver van judoka Deborah Gravenstijn.

„Als iemand me vanochtend had gezegd dat Deborah in de finale zou staan, was ik nog even gaan slapen. Dit was echt onverwacht. Ongelooflijk mooi”, zei de kroonprins in Peking nadat hij in het Holland Heineken House tijdens de receptie van de Nederlandse ambassadeur de finale op televisie had bekeken en Gravenstijn zilver had zien winnen.

Sinds het brons van Athene 2004 verloor judoka Deborah Gravenstijn bijna alles wat haar dierbaar is in het leven. Op ongeveer één ding na. Haar onvoorstelbare doorzettingsvermogen.

Ellende
De sport valt in het niet bij de ellende die Gravenstijn de afgelopen jaren moest verwerken. Maar het gaf haar maandag in Peking precies datgene wat ze nodig had. Het begin van een nieuw leven.

Het heeft allemaal zo moeten zijn. Dat straalde de bijna 34-jarige eerste-luitenant van de luchtmacht uit in Peking, toen ze trots haar zilveren medaille in de categorie tot 57 kg liet zien. „Het is gegaan zoals ik wilde. In deze plak stond mijn naam gegraveerd. Dit betekent alles.”

Gravenstijn verloor sinds haar succes in Athene haar zus en moeder. Ze werd geopereerd aan een dubbele nekhernia. Niemand keerde eerder van zo'n blessure terug in de topsport. Gravenstijn wel.

De Rotterdamse was rustig, ingetogen bijna, in de sporthal van het universiteitscomplex in Peking. „Zo kennen jullie me niet, hè. Het is allemaal zo onwerkelijk. Ik kan mijn gevoelens ook niet beschrijven op dit moment. Het zal er later allemaal wel uitkomen.”

Hoe het kon dat ze steeds weer terugkwam? Gravenstijn had op die vraag een mooi antwoord. „Ik werd op de mat soms onderuit gegooid. Daarom kon ik in het normale leven blijven staan.”

Deborah Gravenstijn die de finale van het olympisch toernooi in Peking haalde. Dat kon eigenlijk helemaal niet. Twee jaar was ze uit de roulatie, op het nippertje kwalificeerde ze zich. „Ze is van heel ver gekomen. Onvoorstelbaar”, verklaarde Marjolein van Unen de bondscoach.”

In de verste verte maakte Van Unen niet een sporter mee die zoveel tegenslag kende. „Het is allemaal niet te bevatten. Ik heb het van dichtbij meegemaakt. Dat maakte het gemakkelijker om er over te praten. Judo is haar leven. De stabiele factor. Mede door de sport heeft ze alles kunnen verwerken.”

Gravenstijn wekte amper de indruk iets geweldigs te hebben gepresteerd. „Eerlijk gezegd ben ik nog een beetje teleurgesteld vanwege die verloren finale. Ik kwam voor goud! Ik wist ook dat ik het kon. Maar die Italiaanse was vandaag de beste. Daar kan ik mee leven.”

Met één motto was ze eerder op de dag de hal binnengestapt. „Ik zal voor niemand buigen. Ook niet voor de Spaanse, mijn ’angstgegner', in de tweede ronde. Pak dat kolèrewijf toch eens aan, riep Marjolein van de kant. Dat heb ik gedaan. Mooi hè.”

Van Unen: „Ze heeft een „harde” coach langs de kant nodig. Dat ben ik natuurlijk helemaal niet. Ik heb maar eens aan Cor (van der Geest) gevraagd hoe je zoiets doet. Maar ik heb de gekste dingen geroepen. Als er een microfoon had gestaan was ik Nederland niet meer ingekomen.”

Eén ding vond Gravenstijn misschien nog wel het mooist. „Ik heb het allemaal zelf gedaan. Niet alleen, wel zelf. Ik bedank de mensen die altijd in mij zijn blijven geloven. Marjolein, mijn coach Jan de Rooij, mijn broer, familie en vrienden. Ook voor hen heb ik dit gedaan.”

Getwijfeld had ze nooit. „Ik wist dat ik het kon. Hier heb ik alles uit mijn lichaam gehaald. Of het mooi is geweest? Ik weet nog niet of ik doorga. Daar ga ik de komende tijd eens over nadenken. Nu gewoon genieten. Mag het even.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden