Zilver bevordert humeur van Chardon niet

door Fred Troost

Op de slotdagen van het WK hippische sporten voegde de Nederlandse ploeg nog twee medailles aan het totaal toe. Toch was de stemming ietwat in mineur.

Ziek was IJsbrand Chardon ervan. Ineengedoken zat hij op de bok, hoofdschuddend, met afhangende mondhoeken. Voor aanspraak had hij geen aandacht. Geen zin ook. Eerst moest de teleurstelling verwerkt worden.

De frustratie betrof slechts één balletje. Rechtsachterpaard Argus tikte het in hindernis 12 van de kegel, Chardons eerste balletje in veertien maanden dat niet bleef liggen.

,,Het liep zo goed’’, klaagde hij later. Veel later. ,,Maar op de 12 stortte mijn wereld in. Ik zakte op dat moment naar de tweede plaats. Naar de derde wilde ik niet. Dus moest ik op degelijkheid de wedstrijd uitrijden.’’ Het individuele zilver vermocht hem niet op te vrolijken. Dat hij en passant de ploeg van een zilveren naar een bronzen medaille meesleurde, bevorderde zijn humeur ook al niet.

Die ploeg (Chardon, De Ronde, Timmermans) werd derde na Duitsland en België. Terwijl de twee andere Nederlanders content waren met hun medailles, baalde Chardon.

Zo begon een schlemielige zaterdag. Het mennen vond z’n afsluiting in de ochtenduren, onder de warme belangstelling van Jeroen Dubbeldam en Gerco Schröder, die in de middag de taak hadden de Hollandse ijzers in het Akense vuur tot succes te smeden. Daarvoor moesten ze met 23 andere beste springruiters tweemaal de Akense piste rond.

De hindernisrit die parcoursbouwer Rothenberger had bedacht was zwaar. In de eerste omloop bleven slechts twee ruiters foutloos: de Australische Edwina Alexander, partner van Jan Tops, en de Tukkerse Belg Jos Lansink. Dubbeldam en Schröder noteerden elk twee fouten. Dat konden ze in de tweede manche niet goedmaken, waardoor beiden de finale met de veelbesproken paardenwissel misten.

Schröder: ,,Ik ben nu wereldkampioen en individueel zesde. Daarover kan ik alleen maar tevreden zijn. Vandaag lukte het net niet. De paarden hebben heel wat in de benen zitten. Ik merkte het aan Berlin; hij voelde in de eerste ronde een tikje flauw aan.’’

,,Wat mag ik meer verwachten van zo’n onervaren paard als Up and Down?’’, vroeg Jeroen Dubbeldam zich gisteren af. ,,,,Ik had al na lopen denken of het allemaal niet te veel werd voor dit jonge paard. Toch denk dat ik met hem een nieuwe crack heb.’’

De finale op de slotdag werd een duel tussen drie vrouwen en een Tukker. Nadat Alexander was afgevallen, was een barrage op tijd nodig tussen de Nederbelg Lansink, Michaels-Beerbaum (Duitsland) en Madden (VS). Lansink pakte de hoofdprijs. Het gaf de springfinale een Hollands tintje, zij het niet het vurig gewenste.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden