Portret

Zijn tomeloze ambitie was zowel de kracht als valkuil van André Bolhuis

Voorzitter André Bolhuis tijdens de extra algemene vergadering van NOC-NSF waar Anneke van Zanen-Nieberg wordt voordragen als nieuwe voorzitter. Beeld ANP

Zijn gedrevenheid zat sportbestuurder André Bolhuis meer dan eens in de weg. Maandag neemt hij afscheid bij NOC-NSF.

In een interview met deze krant in 1995 blikte André Bolhuis terug op het voor Nederland sportief teleurstellend verlopen 1994. De olympische chef de mission maakte zich niet druk over het jaar zonder veel hoogtepunten. Hij omschreef de berichtgeving in de media als negatief. Letterlijk zei hij: “De Nederlandse sportpers is altijd een beetje zeikerig.”

De verstandhouding tussen Bolhuis en het journaille is nooit een warme geweest. In januari kreeg hij op de nieuwjaarsbijeenkomst van de Nederlandse sportpers de gelegenheid om in het hol van de leeuw zijn zegje te doen. Hij vond onder meer dat er te veel meningen werden geventileerd. “Een verschuiving van meningen naar accurate verslaggeving zou voor mij een mooi afscheidscadeau zijn”, zei Bolhuis, die in zijn betoog een aantal journalisten aansprak over in zijn ogen onjuiste berichtgeving.

Geen elitesport meer

Een half jaar voordat zijn termijn officieel afloopt, neemt Bolhuis (72) maandag tijdens de Algemene Vergadering afscheid als voorzitter van sportkoepel NOC-NSF. In januari 2010 werd hij zonder tegenkandidaat gekozen tot opvolger van Erica Terpstra. De oud-voorzitter van de hockeybond wordt opgevolgd door Anneke van Zanen-Nieberg, afkomstig uit de handbalwereld. Zij was van 2010 tot 2016 al penningmeester van het bestuur van NOC-NSF.

Bolhuis wilde minder meningen in kranten. Zelf ventileerde Bolhuis zijn ongenoegen graag. Soms nam emotie daarbij de overhand. Als hockeyer omschreef hij zichzelf ooit als ‘geen janker’ en ‘geen watje’. Op het veld konden weinig mensen om hem heen. Bolhuis was een onverzettelijke verdediger, die ooit met een gebroken vinger een wedstrijd uitspeelde.

Die eigenschap nam hij mee als sportbestuurder. Een Zuid-Koreaanse cameraman moest het op de Spelen van Rio in 2016 ontgelden. De cameraman schold tijdens de wedstrijd van Nederland tegen Zuid-Korea continu de scheidsrechter uit. Bolhuis beende richting de Koreaan en gaf hem een reprimande door hard in zijn gezicht te schreeuwen.

Het typeert Bolhuis’ betrokkenheid. Bolhuis had hoge ambities bij NOC-NSF, zoals hij dat van jongs af aan in alles waar hij mee begon heeft gehad. Hij combineerde zijn carrière als hockeyinternational met een studie tandheelkunde.

Hockey

Met Oranje werd Bolhuis Europees- en wereldkampioen. Hij ging twee keer naar de Spelen, in 1972 in München en 1976 in Montreal. Na zijn carrière werd hij bondscoach van Jong Oranje, manager van het Nederlands hockeyelftal en vicevoorzitter en daarna voorzitter van de Nederlandse hockeybond. Onder zijn leiding groeide hockey enorm, van 127.000 tot 175.000 leden. De sport veranderde. Bij de clubs gingen de deuren open: hockey was niet langer een elitesport.

Als chef de mission op de Spelen van Barcelona (1992) en Atlanta (1996) zette hij belangrijke stappen buiten het vertrouwde hockeyveld. Toen Bolhuis in 2010 werd gekozen als voorzitter van NOC-NSF was zijn grote doel om de Olympische Spelen van 2028 naar Nederland te halen.

Zijn tomeloze ambitie bleek zowel zijn kracht als een valkuil. Toen het kabinet besloot om de kandidatuur van Nederland voor de Spelen van 2028 om financiële redenen terug te trekken, steunde hij dat besluit openlijk. Sportbonden namen hem dat niet in dank af.

Reputatieschade

Daarna ging het nog eens mis. In zijn poging om de Europese Spelen van 2019 naar Nederland te halen, kreeg hij het verwijt dat hij solistisch te werk ging. Nederland kreeg het evenement toegewezen, maar minister van sport Edith Schippers zette een streep door de plannen omdat er niet genoeg draagvlak was voor de organisatie. De relatie tussen Schippers en Bolhuis bekoelde en de Nederlandse topsport liep grote reputatieschade op. Bolhuis kan beter praten dan luisteren, stond in een kritisch rapport over zijn functioneren dat in 2016 werd gepresenteerd.

De sportbestuurder vond dat rapport geen reden tot opstappen, terwijl het vertrouwen in hem bij de bonden flink was geslonken. Maandag komt er een einde aan zijn voorzitterschap van NOC-NSF en zullen diezelfde bonden Bolhuis met een welgemeend applaus uitluiden.

Lees ook:

Komt er met een nieuwe voorzitter ook een nieuwe koers bij NOC-NSF?

Eind mei stopt André Bolhuis (72) als voorzitter van NOC-NSF. De voormalig hockeyer heeft de functie dan bijna twaalf jaar vervuld – de maximale termijn voor een voorzitter. Wie moet de nieuwe voorzitter worden bij sportkoepel NOC-NSF? En welke taak ligt er voor diegene?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden