Zijn Afrikanen welkom op een Chinese planeet?

Inzichten, geselecteerd uit internationale bladen en sites

The Chronicle of Higher Education

Het leek nog vrij onschuldig toen president Trump de bezoekersaantallen bij zijn inauguratie oppoetste. Inmiddels verkondigt hij ook zijn 'alternatieve feiten' over klimaatverandering, criminaliteit of de veiligheid van vaccinaties. Dit vertoon van 'post-waarheid' wordt wel geduid als de verrassende omarming van het postmodernisme: dé waarheid bestaat niet. Volgens Alan Jay Levinovitz, auteur van 'The Limits of Religious Tolerance', lijkt het meer op een doorgedraaid cultuurrelativisme.


Volgens de cultuurrelativisten hebben andere culturen hun eigen waarheid. Wie zijn wij om daarvan te zeggen dat ze zijn gebaseerd op feitenvrije mythes? Dat zou beledigend en oneerbiedig zijn. De alt-right-beweging past dit cultuurrelativistische idee nu toe op de tegenstelling tussen de waarheden van 'de elite' en die van 'het volk'. Hoezo zouden hoogdravende intellectuelen de waarheid in pacht hebben, terwijl de lageropgeleiden daar zo hun eigen ideeën over hebben? Waarom zou hún waarheid beter zijn dan de ónze? Daar helpt geen factcheckrubriek tegen. Journalisten, veelal links en progressief, ontmaskeren graag triomfantelijk de leugens van Trump, maar de ongemakkelijke onwaarheden van hun eigen kaste laten ze liever onaangeroerd.


De oplossing volgens Levinovitz? We moeten leren dat we niet onrechtvaardig of onderdrukkend zijn als we de conclusies van een andere 'cultuur' onjuist vinden. Wanneer we de waarheid opofferen voor cultuurrelativisme is de strijd tegen alternatieve feiten bij voorbaat verloren.

Aeon

De dictator (Ceausescu, Hussein, Castro) is dood! Leve de dictator (Erdogan, Poetin, Orbán)! De nieuwe sterke man is niet langer openlijk bruut en gewelddadig, maar milder en subtieler. Ze regeren veelal met instemming van een grote groep die accepteert dat kritische stemmen worden weggezuiverd. Niet langer treden ze op als een strenge, veeleisende vader die het volk opdraagt zichzelf op te offeren.


De autoritaire leiders van vandaag verwachten niet veel van de burgers en doen geen moeite om hen te scheppen naar hun beeld. Ja, ze manen hen om te stoppen met roken en drinken (Erdogan) of om meer kinderen te produceren (Orbán), maar niemand wordt naar een heropvoedingskamp gestuurd of opgedragen wat hij precies moet denken.


De moderne autoritaire leiders spreken geen visioenen uit over een stralende toekomst, maar bewieroken het verleden. Ze willen hun landgenoten niet ophitsen tegen een denkbeeldige vijand, maar juist 'beschermen'. Daarmee is de dictator - in de analyse van historica Holly Case - aangepast aan deze tijd die al te grote veranderingen en offers schuwt.

New African

Tientallen landen heb-ben een ruimteprogramma. Afrikaanse landen niet. Wat betekent dat, vraagt journalist Kalundi Serumaga zich af.


Zijn Afrikanen straks de vreemdelingen op onze aarde? Zullen zij een visum nodig hebben om planetair te reizen, straks als het hier onbewoonbaar is?


Stel: een Chinese ruimtemissie ontdekt een bewoonbare planeet. Is die dan Chinees grondgebied? Of is het mis- schien een vazalstaat van Planeet Aarde, aangezien de hele reden voor de ruimtekolonisatie is dat wij er als menselijke soort een potje van maken?


En stel nu dat de Chinezen een intelligente levensvorm ontdekken. Moeten er dan niet internationale gedragscodes worden opgesteld, die ervoor zorgen dat de kolonisator de inheemse bevolking niet komt lastigvallen?


En als de Chinezen zich tóch misdragen, hoe zorgen we er dan voor dat de buitenaardse wezens weten dat ze toch echt bij China moeten zijn en niet bij de andere landen?


Vragen, vragen, vragen...

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden