Zij overleefden Dhaka, maar moesten arm of been afstaan

Beeld AP

Persbureau AP maakte een portretserie van vrouwen die de grootste ramp in de textielindustrie in Bangladesh weliswaar overleefden, maar een hoge prijs moesten betalen voor hun redding: het verlies van ledematen.

Het was de ergste en dodelijkste ramp in de geschiedenis van de kledingindustrie. Toen het fabriekspand Rana Plaza in de hoofdstad Dhaka op 24 april van dit jaar instortte, verloren 1.129 mensen het leven.

Amputaties ter plekke
Er werden ook mensen levend onder het puin vandaan gehaald. Duizenden zelfs. In de dagen na de instorting van het acht verdiepingen tellende bouwwerk werden meer dan 2500 mensen bevrijd. Maar het waren horrorscenario's.

Bij fabrieksmedewerkers die met armen of benen vastzaten onder het puin, werden ter plekke amputaties uitgevoerd. Door hulpverleners zonder medische training en zonder verdoving.

Er kwamen slagersmessen en ijzerzagen aan te pas om de mensen los te krijgen. Veel van de slachtoffers die op deze gruwelijke manier onder de brokkenstukken van het verwoeste gebouw vandaan werden gehaald, zijn nog steeds aan het herstellen.

Slachtoffers in beeld
De 21-jarige Laboni die op de vierde verdieping van de kledingfabriek werkte, lag zesendertig uur nadat het gebouw was ingestort onder het puin. De reddingwerkers die haar losmaakten, hebben haar linker arm geamputeerd.

Op de zesde verdieping werkte de 25-jarige Shahi Noor. Op de dag dat het pand in elkaar zakte en zij de brokken beton over haar heen kreeg, werd haar been afgezaagd. En zo zijn er nog veel meer.

Beeld ap
SONIA, 18, WERKTE OP DE ZESDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 48 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR HAAR RECHTER BEEN.Beeld AP
RIKTA, 27, WERKTE OP DE DERDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 72 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR HAAR RECHTER ARM.Beeld AP
PAKHI, 25, WERKTE OP DE VIJFDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 72 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR BEIDE BENEN.Beeld AP
ANNA, 16, WERKTE OP DE VIJFDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 48 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR HAAR RECHTER ARM.Beeld AP
LABONI, 21, WERKTE OP DE VIERDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 36 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR HAAR LINKER ARM.Beeld AP
MARIYAM, 30, WERKTE OP DE ZESDE VERDIEPING. BEVRIJD NA 72 UUR ONDER HET PUIN. ZE VERLOOR HAAR RECHTER ARM.Beeld AP

Dagelijkse werkelijkheid

Het in een uitzonderlijk slechte staat verkerende fabriekspand Rana Plaza, dat voor de ramp al grote scheuren vertoonde, heeft allerlei slachtoffers gemaakt. Behalve lichamelijke verminkingen en het verlies van dierbaren zitten veel textielwerkers zonder inkomen in een gebied vol met arbeiders afkomstig uit dorpen die wanhopig op zoek zijn naar een baantje.

Gedreven door armoede en aangetrokken door de hoop op een beter leven verlaten jaarlijks duizenden mensen het platteland om in de hoofdstad Dhaka te kunnen werken. Als ze al werk vinden, is het zeer gevaarlijk en slecht betaald. Protesten tegen de slechte arbeidsomstandigheden, die steeds vaker de kop opsteken, worden door de politie hard neergeslagen.

Te weinig salaris, te laat betalen of helemaal niets ontvangen is aan de orde van de dag in het harde bestaan van deze arbeiders. En dat geldt niet alleen voor de textielindustrie, ook in andere sectoren zijn arbeiders afhankelijk van de grillen van degenen die hen van werk kunnen voorzien.

Bekijk ook de fotoreportage 'Aan de bodem van de keten' om een beeld te krijgen van de dagelijkse werkelijkheid zoals deze zich in de afgelopen weken in de industriële wijken van Dhaka heeft voorgedaan.


Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden