Zien en gezien worden op Pinkpop

Natuurlijk blijft muziek, van onder andere Rammstein, de belangrijkste magneet die festivalgangers naar Pinkpop trekt. (FOTO'S KOEN VERHEIJDEN)

Het Limburgse Landgraaf was afgelopen weekeinde weer het toevluchtsoord voor ruim 50.000 muziekliefhebbers. Commercie en goede doelen spelen in op de modegevoeligheid van de festivalgangers.

Natuurlijk, het zijn uiteindelijk de grote publiekstrekkers als Green Day, Mika, John Mayer, Pink en Kate Nash waar alle Pinkpopgangers voor naar de hak van Nederland getrokken zijn. Muziek is de magneet. Maar het is zeker niet al wat de klok slaat. Luieren in het gras, kamperen, ronddartelen en nieuwe contacten leggen: daar gaat tussen de muzikale bedrijven door veel tijd aan op. Behalve ’zien’ is ’gezien worden’ een hoofdactiviteit.

Veel festivalgangers hebben moeite gedaan om er spetterend uit te zien. Soms op komische wijze. Een in rode cape gehulde keizer, Frau Antje, een in witte lange jas gestoken dokter en verschillende Schotse kiltdragers schuiven voorbij. Zij weten alle ogen op zich gericht. Dat gaat de gemiddelde bezoeker veel te ver. De massa steekt zich in comfortabele kledij met een gek accent. Iets tussen een kampeer- en carnavaloutfit in.

Cindy Hoeksma (24) uit Heerlen zit op het gras te wachten tot de Zweedse band Mando Diao ten tonele verschijnt op het hoofdpodium. Het Utrechtse rap- en blazerscircus van C-com & Kypski is net uitgetoeterd. Hoeksma heeft zichtbaar werk gemaakt van haar voorkomen. Op het hoofd een flamboyant hoedje, over haar kleurrijke shirt een omslagdoek in de lijfkleur van het festival: roze. „Het moet wel vrolijk zijn”, vindt Hoeksma, voor wie Pinkpop jaarlijks vaste prik is. „Maar ook weer niet te overdreven hoor.” Roze teennagellak hoort er het weekend wel echt bij, vindt ze. Haar festivalkompaan Alex van Krieken (27) uit het Limburgse Born onderging speciaal voor Pinkpop een styling door Cindy, want hij moest wel hip met bril en hoedje verschijnen.

De ongeschreven stijlregels die veel festivalgangers op zichzelf van toepassing verklaren, hebben verkopers goed in de oren geknoopt. Zij spelen op de heersende stijlcode in. Dat begint al voor de toegangshekken. Een gewiekste marktkoopman slijt brillen en hoofddeksel in een straat in Landgraaf, waar de bezoekersstroom vanaf het station als een mierenkolonie voorbij trekt.

Binnen de hekken van het uitgestrekte festivalterrein vinden vooral de bekende knalroze hoedjes, de gebruikelijke Pinkpop-gadget, gretig aftrek. Behalve het Pinkpop-logo staat ook het symbool van mensenrechtenorganisatie Amnesty International op het ’schilderspetje’ gedrukt. Het verkoopbedrag van 6 euro moet ten goede komen aan de inspanningen van Amnesty voor ’menswaardig wonen’. Die boodschap gaat er goed in bij het overwegend alternatieve publiek.

Terwijl de klanken van de Britse band Editors door de wind over het festivalterrein worden gestuwd, is Maartje van Nimwegen (32) als freelancer aan de slag voor een ander goed doel dat zich wil profileren: Oxfam Novib. In een exotisch ingericht binnenplaatsje, met luxe hangplekken, wordt op ludieke wijze verantwoord gedrag gepromoot. „Drink geen koffie verkeerd”, zegt het bord boven de warme drankenkraam. Van Nimwegen begeleidt bezoekers die een eigen T-shirt voor het festival willen maken. Festivalgangers gaan met knip-, plak- en verfspullen zelf aan de slag om een tweedehands T-shirt om te toveren in een hip ding. ’Groen is leuk, laat het geen wassen neus zijn’, printte iemand. Ook de klassieker ’Voer eendjes, geen oorlog’ komt langs. Volgens Van Nimwegen is er veel enthousiasme bij het langsstruinende publiek. Tientallen mensen per dag nemen de schaar ook echt ter hand. De actie sluit aan bij de serieuze oproep die mode-icoon Vivienne Westwood, ooit ontwerper voor de Sex Pistols, laatst deed: Koop geen nieuwe kleren, leuk je garderobe op.

De ’grote commerciëlen’ weten inmiddels dat er aan festivalpubliek een specifiek soort kledingstijl te slijten is. Hier en daar zijn op het Pinkpop-terrein modestukken te herkennen uit de speciale festivallijn die de bekende modeketen H & M vorige week uitbracht. Broeken, shirts, tenten en slaapzakken met psychedelische prints en een hoog hippiegehalte brengen de voorgeschreven dresscode terug naar de moeder aller festivals: Woodstock in 1969. H & M heeft begrepen dat het vrijzinnige publiek graag wat bijdraagt aan de bijbehorende gedachtegang van peace, love and happiness en garandeert dat een kwart van alle inkomsten uit de festivallijn naar Hiv/Aids preventie gaat. Bijna 3,5 miljoen euro is daarvoor inmiddels opgehaald, aldus de teller van H & M gisteren.

De landelijke keten Men at Work heeft momenteel zijn etalages volledig ingericht om festivalpubliek naar binnen te trekken. Op de ruiten hangt een agenda met de data van de Nederlandse muziekfestivals en de paspoppen worden ingezet om te laten zien dat het juiste stijltje hier te koop is. Onder de reclameslogan ’Festival lovers’ probeert de keten vrouwen in de zogenoemde harembroek – wijd van boven, strak van onder – richting festivals te sturen. De heren wordt een geruite blouse van een luxemerk aanbevolen.

Figuren die wars zijn van verkoopverhalen en nieuwe trends, blijven er natuurlijk ook. Expres in je meest ongewassen kloffie rondlopen is ook een modestatement. Op het grasveld van Pinkpop dwaalt een bezoeker quasi ongeïnteresseerd in zijn badjas rond. „Waarom zou ik kleren kopen, als ik al wat aan heb?” Mocht hij zich bedenken, kan hij bij vertrek zijn slag slaan. Vertrekkend publiek wordt via een kledingmarkt naar buiten geleid, als snoep bij de supermarktkassa.

Alex van Krieken onderging speciaal voor Pinkpop een styling door Cindy Hoeksma, want hij moest wel hip met bril en hoedje verschijnen. (Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden