Ziekenhuizen weten vaak niets van hun buitenlandse patiënt

Medische zorg In Europa moeten ziekenhuizen medische gegevens beter kunnen delen. 'Uitwisseling is nu een drama.'

Een kwart van de buitenlandse toeristen die op de eerste hulp van het OLVG-ziekenhuis belanden, krijgt geen optimale zorg. Door de gebrekkige uitwisseling van gegevens weten artsen vaak niet of iemand medicijnen slikt, allergieën of andere aandoeningen heeft. Ziekenhuizen moeten daarom patiëntgegevens binnen heel Europa gaan delen, zegt kinderarts Felix Kreier.


In het Amsterdamse ziekenhuis komen iedere dag tien tot twintig toeristen op de eerste hulp terecht over wie weinig bekend is. Dat kan flinke problemen opleveren. "We krijgen bijvoorbeeld ouderen die een cruise maken en met pijn in de borst binnenkomen. Soms hebben ze een lijstje met medische gegevens, maar vaak weten we helemaal niets over hun gezondheid."


Het euvel is dat patiëntgegevens zich in allerlei plaatselijke ziekenhuissystemen bevinden die niet met elkaar kunnen communiceren. Bij spoedeisende hulp moeten artsen vaak een papierwinkel door om aan de juiste feiten te komen. Veel gebeurt nog ouderwets via de fax, zegt Kreier. "Heel inefficiënt."


Nictiz, het expertisecentrum voor ICT in de zorg, noemt het een toren van Babel. "Ieder ziekenhuis heeft zijn eigen systeem", zegt woordvoerder Willem van den Oetelaar. "De uitwisseling is een drama. Wij proberen alles tot één taal terug te brengen en eenduidige afspraken te maken, zodat iedere instelling gemakkelijk dossiers kan uitwisselen. Een soort verplichte voordeur met verschillende sleutels, waardoor je altijd naar binnen en naar buiten kunt."


Daarnaast moeten de gegevens volgens Kreier terug van de ziekenhuizen naar waar ze horen: de patiënt. Hij pleit voor een persoonlijk dossier waarin iedereen zijn eigen medische gegevens kan inzien, en zelf beslist wat hij met zorgverleners wil delen. Dat kan dan bijvoorbeeld op een pasje worden gezet dat het ziekenhuis kan uitlezen, of geregistreerd worden via een internetportaal.


Over de privacy hoeven patiënten zich volgens Nictiz geen zorgen te maken: een persoonlijk dossier is iets heel anders dan het elektronisch patiëntendossier. Een persoonlijk dossier is goed te beveiligen. "We willen géén grote bak met gegevens waaruit iedereen vrolijk kan putten, maar een patiënt die bepaalt wie wat ziet. Zo kun je ervoor kiezen om wel een infectie en niet je hele psychologische geschiedenis te delen met een behandelaar."


Laurens van der Tang, directeur van Vitalhealth software en specialist in de toepassing van ICT in de zorg, denkt niet dat mensen erop zitten te wachten om dat allemaal zelf uit te pluizen. "Het is de vraag of je burgers alles expliciet moet laten vastleggen, terwijl je dat prima aan zorgverleners over kunt laten. Ik ben meer voor een ja-tenzij-systeem."


Hij erkent wel dat er nog veel te verbeteren valt in de uitwisseling van gegevens tussen ziekenhuizen. Nu mogen artsen zonder toestemming van de patiënt slechts gegevens bij andere ziekenhuizen opvragen bij levensbedreigende situaties. Door de slechte uitwisseling zijn nog geen doden gevallen, maar risico's zijn er wel. Kinderarts Kreier herinnert zich een vrouw die veel te vroeg moest bevallen. Zij en de vader spraken geen Nederlands of Engels. "We wisten niet hoeveel weken ze zwanger was en of er echo's waren gemaakt. Gelukkig liep het goed af, maar er had van alles mis kunnen gaan."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden