’Zie herhalingen op tv: zelfs als ik een sprint verlies, ben ik de beste’

Mark Cavendish vecht in de bergen om binnen de tijdslimiet te finishen. Zijn honger naar een overwinning op de Champs-Elysées weerhoudt de Britse sprinter van opgeven.

In het peloton wekte Mark Cavendish in zijn debuutseizoen vooral irritatie. De Brit verbaasde zich over de negatieve gevoelens die hij opriep. Waarom raakten ervaren profs van de kook als ze hem ontwaarden? Een jaar later zorgt de aanwezigheid van de sprinter voor minder wrijving. Behalve zijn pure talent heeft gewenning daarbij een rol gespeeld. De winnaar van de vijfde en achtste etappe in de Tour de France straalt kilheid uit. Zijn doodse ogen en strakke gelaat doen arrogantie en desinteresse vermoeden.

Het wekt geen verbazing, dat de wanklanken langzaam verdwenen. Cavendish (23) spreekt op een zachte bijna fluisterende toon. De harde trekken van zijn pokerface verliezen daarmee direct hun scherpe kantjes. Om gespierde teksten zit hij desondanks niet verlegen. De inwoner van Isle of Man noemt zich zonder omhaal van woorden de beste sprinter van het peloton. Argumenten heeft de renner van Team Columbia niet meer nodig. Zijn snel groeiende erelijst laat geen ruimte voor discussie open.

„Pluis de uitslagen in de kranten er maar op na”, zegt Cavendish. „Of bekijk de herhalingen op televisie. Zelfs als ik een sprint verlies, ben ik de allerbeste. Dat stel ik niet, omdat ik een groot ego heb of me groter wil voordoen dan ik werkelijk ben. Tegen feiten kan je niets beginnen. Als je mijn overmacht in finales optelt bij mijn zeges dit seizoen, kan je maar tot één conclusie komen. Op dit moment sprint niemand beter dan ik.”

Intrinsiek gold de omgeschoolde baanwielrenner altijd als een diamant. Gestuntel met het stuur, domme valpartijen en tactische fouten zaten een constante explosie in de finishstraat in de weg. Tijdens de laatste Giro d’Italia viel alles op zijn plaats. Met zijn ploeggenoten dokterde hij daar een gouden formule uit. De haperende wagons vormde plotseling een supersnelle trein die eenmaal op stoom herinneringen opriep aan de Saeco-formatie van Mario Cipollini. De vondst leverde Cavendish twee etappes op.

„We waren zo goed, dat niemand het waagde de kop van ons over te nemen”, blikt hij terug. „En het gaf de concurrentie een enorme psychologische dreun.” Van de suggestie dat hij in de Ronde van Frankrijk profiteert van een gebrek aan andere toppers wil hij niets weten. Licht geïrriteerd: „Ik win, omdat ik de beste ben. Het niveau ligt hoger dan in de Giro. In Italië won ik met drie fietslengtes verschil, hier met één. Petacchi, Boonen en Benatti doen weliswaar niet mee, de rest wel. Aan de Tour doen de sterkste renners mee, geen kleine kinderen. ‘Period’.”

Zijn bravoure verdwijnt als de tiende etappe, de Pyreneeënrit naar Hautacam, ter sprake komt. Aan een val over een bal hield hij een diepe snee op zijn arm en een pijnlijke knie over. Aspirines, verschaft door de Tourdokter, compliceerden de situatie verder. „Die vielen verkeerd”, verzucht hij. „Ik fietste alsof ik stoned was. Gelukkig bleef Bernhard Eisel de hele dag bij me. Hij bracht me naar de streep, vijf minuten binnen de tijdslimiet. Zonder zijn steun had ik zeker thuisgezeten.”

Cavendish, absoluut geen klimmer, dankt zijn knecht Eisel. Hoewel hij op de Olympische Spelen met ploeg- en landgenoot Bradley Wiggins goud wil halen op het onderdeel madison (baan), wil zijn krachten niet sparen. „Ik wil Parijs halen, al ben ik niet heel optimistisch over de haalbaarheid van dat streven”, zegt hij serieus. „Maar het kan. In de Giro overleefde ik de bergen ook. Ik wil volhouden om op de Champs-Elysées te winnen. Voor een spurter het mooiste wat er is.”

Na zijn eerdere relaas over zijn rol als ‘leading sprinter’, komt Cavendish met een opvallende ontboezeming. Hij wil zich ontwikkelen tot specialist in het rijden van klassiekers. „Mijn snelheid neemt binnen enkele jaren af”, legt hij uit. „Zo realistisch moet ik zijn. Je verliest pure snelheid met het klimmen der jaren. Niemand weet, wanneer dat gebeurt. Dat wil moment wil ik voor zijn. Als ik macht verlies, kan ik als allrounder wellicht eendaagse koersen winnen. ‘Massive’.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden