Zeven katten hebben villa voor zich alleen

In een buitenwijk van Gouda staat een vrijstaand huis, waar geen mens woont. Wel zeven katten, luisterend naar de namen Bontje, Barbara, Leo, Lotje, Elsje en de Twee Muizen.

Elke dag rijdt Suze Verduijn (55) van haar huis in Zevenaar naar de kattenvilla om de dieren te verzorgen. Dat heeft ze haar vriendin, de tweeëneenhalf jaar geleden overleden Maria Blom, beloofd. Een hele klus, omdat mevrouw Verduijn thuis ook nog eens - behalve man en zoon - drie poezen en twee honden heeft, waaronder hond Boebie die uit het Goudse huis is overgekomen.

Toen ze Maria Blom - tot haar 74ste in wijde omgeving bekend als beiaardier van achtereenvolgens de carillons van Gouda, IJsselstein en Kamerik - een jaar of twaalf geleden ontmoette, was de gezondheid van de alleenstaande vrouw al niet best. Vanaf dat moment sprong Suze Verduijn haar bij, eerst een middag en een avond per week, later, toen ze haar in het ziekenhuis en vervolgens het verpleeghuis bezocht, zowat elke dag en avond. “Toen waren er nog dik in de twintig katten, nu zijn het er nog maar zeven”, zegt ze opgewekt.

Ze erfde huis met poezen (zwerfkatten, die niet allemaal even goed met elkaar opschoten en in aparte kamers huisden) plus 38 000 gulden, waarvan een flink deel meteen aan de begrafenis en successierechten op ging en de rest al lang aan de dieren is besteed. Sindsdien verzorgt ze de poezen van haar eigen geld, houdt de tuin bij en knapt het huis stukje bij beetje op. Want haar vriendin verzamelde veel, zodat ze dan eens een kast uitruimt, dan weer eens een deur schildert.

Bovendien bespeelt ze nu zelf het carillon, waarvoor ze eerst pianoles van Maria Blom kreeg (“ik kon toen nog geen noot lezen, niks”) en later lessen van een beiaardier.

Hoe lang ze het nog volhoudt, ze weet het niet. Ze heeft geen plannen om het poezenhuis zelf te betrekken, maar diep in haar hart hoopt ze wel dat een van haar zoons er op den duur met zijn vrouw wil gaan wonen en dan gelijk de zorg voor de dieren overneemt.

“De meeste zijn al oud, dus zo heel lang zal dat niet nodig zijn. Er is maar één jong katje, Lotje, van een poes die tot haar achtste nooit had gejongd. Maar ik hoop het nog lang zelf te kunnen doen. Ik heb zoveel met mevrouw Blom meegemaakt, dat ik het toch moeilijk uit handen kan geven. En als mijn zoon er gaat wonen, kan ik er altijd nog naar toe en ook naar de beesten omkijken. Dat heb ik haar beloofd.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden