Zeven jaar wachten op wegrestaurant

Groot feest bij Van Landschoot: de Nederlandse horeca-exploitant opende gisteren na een halfjaartje voorbereiding in Duitsland twee wegrestaurants. In Nederland gingen begin juni langs de A1 de deuren open van De Poppe, na 95 vergaderingen en zeven jaar ergernis.

door Vincent Dekker

„Het is toch triest, zo lang als je als ondernemer in Nederland moet wachten om iets voor elkaar te krijgen”, verzucht Arjan Pouwer, voorzitter van de raad van commissarissen van Van Landschoot. En dan moet hij er nog bij zeggen dat hij de dienst Domeinen in Zwolle heel dankbaar is voor hun inzet: „Zij hebben heel positief meegewerkt; zonder hen had het nog véél langer geduurd.”

Pouwer spreekt op een drukke receptie bij de opening van twee restaurants annex tankstations aan weerszijden van de A31, iets ten oosten van Drente. In feite zijn de restaurants al eind mei en begin juni in gebruik genomen, negen maanden nadat Van Landschoot voor het eerst dacht daar misschien wat geld te kunnen verdienen. Pouwer: „Oktober vorig jaar werd duidelijk dat er iets aanbesteed zou worden, in november was er een eerste vergadering, in januari volgden er twee en in maart was met een vierde bijeenkomst alles rond.”

Een groter contrast met wat Van Landschoot in Nederland meemaakte, is niet denkbaar. ,,Het ministerie van economische zaken gaf ons in 1998 een concessie om langs de A1, aan de Duitse grens bij Oldenzaal, een restaurant te beginnen in de oude douanekantoren op het terrein de Poppe. Daarna heeft het zes jaar geduurd voordat we mochten gaan verbouwen.”

„Je hebt in Nederland met allerlei instanties te maken: de gemeente Losser op wiens grondgebied alles ligt, het ministerie van vrom voor bouwvergunningen, rijkswaterstaat wil minstens zoveel parkeerplaatsen op minimaal zoveel meter van de snelweg, Domeinen wil een hoge pacht voor de grond, de rijksgebouwendienst wil dat we de douanekantoren voor een hoge prijs kopen, maar het ministerie wil tegelijkertijd een deel van de gebouwen terughuren tegen een zo laag mogelijke prijs. Uiteindelijk raak je in een patstelling veroorzaakt door ministeries die onderling hun machtsvelden verdedigen.”

Bij directeur Arend Eggers van Van Landschoot raakte na vier jaar het geduld een beetje op. Eggers dreigt in 2002 met een rechtszaak tegen de staat over De Poppe. Dat blijkt een gouden zet. Roeland Schrama van de directie Domeinen in Zwolle neemt het heft in handen. „Het probleem was dat niemand zich verantwoordelijk voelde voor het acht hectare grote terrein. Er gebeurde niets en het gevolg was dat het verpauperde”, zo vertelt hij in het jaarverslag van Domeinen over 2004. Oktober vorig jaar komt dankzij Schrama de zaak eindelijk rond. Maar liefst 95 vergaderingen met instanties hebben de mensen van Van Landschoot dan achter de rug.

Het ministerie van economische zaken, de hoedster van de nationale bedrijvigheid, wil niet ingaan op het individuele geval De Poppe. „Maar in het algemeen probeert dit kabinet vergunningenstelsels en dergelijke simpeler en efficiënter te maken.” Pouwer gaat daar niet op wachten: „Het volgende restaurant komt denk in niet in Nederland. In Duitsland zijn we al wel met iets nieuws bezig.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden