Zelfs val brengt unieke status van Timmer niet in gevaar

Een titel met val. Het was een variant die Marianne Timmer nog niet in haar rijke verzameling had. Ze begon in 1997 met vier afstandszeges; vorig jaar werd ze nationaal kampioen zonder triomf.

Gisteren accentueerde ze als vallende koningin die haar kroon op hield ongewild haar unieke status in Nederland. Al werd ze op weg naar haar negende (!) sprinttitel wel tot het uiterste opgejaagd.

De vorige keer dat ze zo diep had moeten gaan was in 2000, de laatste keer dat ze op haar specialiteit op eigen bodem een nederlaag moest slikken. Destijds was Andrea Nuyt te sterk voor haar. Zover kwam het afgelopen weekeinde nog niet met de aanstormende jongeren Annette Gerritsen en Margot Boer.

Die twee dwongen de diva gisteren op de afsluitende 1000 meter wel tot een dusdanige inspanning, dat ze enkele meters voor de finish haar evenwicht verloor. Intuïtief draaide Timmer haar glijdende lichaam, zodat de ijzers als eerste de finish passeerden en het tijdverlies niet desastreus was. Al moest ze de ritwinst wel aan Gerritsen laten en was het totale verschil met haar uiteindelijk kleiner dan een tel.

,,Mijn eerste ronde was super, na de laatste bocht zag ik Annette voorbij komen’’, aldus Timmer. ,,Ik wilde niet verliezen en gooide de armen los om extra aan te zetten. Dat ging iets te wild, ik gleed weg en was te verzuurd om nog op te staan.’’

De rijdster die zelden valt had een dag eerder, ondanks een hinderlijk oponthoud, de eerste 1000 meter wel gewonnen. Op het moment dat ze aan de start stond, liep door een stroomstoring de lucht uit de boarding, waardoor de wedstrijd meer dan een kwartier werd opgeschort. Ogenschijnlijk onbewogen klaarde ze alsnog de klus.

Verzadiging en sleet zijn begrippen die Marianne Timmer vreemd zijn, hoe uitgebreid haar erelijst ook is. Ook op weg naar haar negende nationale sprinttitel zei ze nog altijd dezelfde ’kriebels’ van het prille begin te voelen.

Dat begin was in 1996, toen ze debuteerde met een zesde plaats. Sindsdien verloor ze slechts in 2000 van Andrea Nuyt en moest ze zich een jaar later geblesseerd terugtrekken. Haar levenswerk op nationale bodem is op verschillende punten onovertroffen. Vijf sprinttitels op rij is een unicum, net als het totaal van negen. Op de vorige recordhoudster sprinttitels, Christine Aaftink (zeven), heeft ze weer een ruimere marge opgebouwd.

Timmer begon haar winnende reeks in 1997 op haar thuisbaan in Groningen, waar ze in totaal zesmaal triomfeerde. Ze won 25 keer een afstand, nog maar twee minder dan Aaftink. Elf keer werd ze tweede.

Timmer hoeft niet eens topfit te zijn. Na terugkeer van de wereldbekertrip door Azië moest de drievoudig olympisch kampioene door griep een week lang het bed houden en nog een week rust houden. ,,Als je toch ziek wordt, kon de timing niet beter, in een periode zonder wedstrijden.’’

De rijdster die als geen ander haar topvorm kan programmeren, beschouwde de NK daarom als een vormtest voor de WK in Hamar, over twee weken. ,,Dit is normaal gesproken een prima wedstrijd om een flinke stap te maken. Maar ik blijf daarin een beetje hangen, omdat ik deze week verkouden ben geworden. Dat ik niet de bevestiging krijg van wat ik kan, is hoogst irritant.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden