Zelfgemaakt

'Zelfs over de vorm van de gaatjes van de stiksels moet je goed nadenken'

Karel Yeung in zijn atelier in Amsterdam. Bij zijn bedrijf Leatherlands doet hij alles zelf.Beeld Jorgen Caris

In de serie 'Zelfgemaakt' komen mensen aan het woord die van een ambacht hun beroep hebben gemaakt. Voor Karel Yeung is het sinds een jaar serieus, fulltime is hij bezig met leer bewerken. En al zijn accessoires maakt hij met de hand. 'Zelfs over de vorm van de gaatjes van de stiksels moet je goed nadenken.'

In zijn ateliertje op de bovenste verdieping van een smal Amsterdams woonhuis pakt Karel Yeung (31) een plat leren portemonneetje van tafel. "Dit is dan uiteindelijk het resultaat", zegt hij. Hij houdt het portemonneetje tegen zijn neus en doet heel even zijn ogen dicht. "Het ruikt ook zo lekker", zegt hij een beetje verlegen.

Even daarvoor heeft Yeung uitvoerig uiteengezet welke stappen er nodig zijn geweest om tot de portemonnee te komen. Hij toont zijn zelfgemaakte kartonnen ontwerpen, en legt twee stukjes op elkaar gelijmd leer voor zich op tafel. Met een soort vorkje en een hamer slaat hij er een rij kleine gaatjes in. Het leer met de gaatjes steekt hij in de 'stitching horse', een houten stellage dat het leer vastklemt. Wat volgt is een geduldige uitleg van een ingewikkeld spel van één waxdraad met daaraan twee naalden die hij elk door hetzelfde gaatje heen en weer steekt.

Tekst loopt door onder afbeelding

Beeld Jorgen Caris

In langzame demonstratie lijkt het prutswerk, maar als hij het op 'normale' snelheid doet, blijkt het een vloeiende choreografie waarin hij met twee handen tegelijk in lange halen de draad door de gaatjes trekt. "De zadelsteek", zegt hij plechtig. "Elk steekje zit afzonderlijk 'op slot'. Als er eentje zou losgaan, blijft de rest van het stiksel gewoon zitten."

Yeung bewerkt het leer op traditionele wijze met de hand, precies zoals hij dat heeft geleerd in Hongkong, waar hij vandaan komt en waar het volgens hem stikt van de leerbewerkers. Karel Yeung heet eigenlijk Yeung Cheuk San - net als veel andere Chinezen gebruikt hij naast zijn Chinese naam een zelfgekozen westerse naam: Carlos voor Engelstaligen, Karel in Nederland. Toen hij nog in Hongkong woonde, was leerbewerking voor hem 'slechts' een hobby. Hij werkte bij een evenementenbureau dat sieradenexposities organiseerde en grote modeshows zoals die van Gucci. Vanwege zijn Nederlandse vriend besloot hij ruim vier jaar geleden naar Nederland te emigreren.

In Nederland vond hij een baan als tolk bij de Bijenkorf. "Ik liep door het gebouw en werd gebeld als Chinese klanten hulp nodig hadden. Zo kon ik op een bepaalde manier toch met mode bezig blijven." In de avonduren maakte hij leren portemonneetjes, armbandjes en sleutelhangers - de hobby die hij had meegenomen uit Hongkong. Zijn leren accessoires vielen erg in de smaak als cadeautjes voor vrienden en vrienden van vrienden, en toen hij zijn spullen eens op een marktje aanbood, vonden ze zo gretig aftrek dat hij besefte dat er weleens een business in kon zitten.

Tekst loopt door onder afbeelding

Beeld Jorgen Caris

Sinds ruim een jaar werkt Yeung fulltime aan zijn eigen bedrijf Leatherlands. Van ontwerp en naaiwerk tot Instagram en verkoop: Yeung doet alles helemaal zelf. "Het zit hem in de details, heb ik geleerd tijdens de modeshows van Gucci. Zelfs over de vorm van de gaatjes van de stiksels moet je goed nadenken." Hij verkoopt online en op ambachtsmarktjes, en heeft inmiddels zo'n vijftig verschillende producten ontworpen. "Om mijlpalen te vieren, bedenk ik nieuwe producten waarvan ik zelf de eerste versie krijg. Bij 5000 Instagram-volgers deed ik mezelf zelfgemaakte leren slippers cadeau."

De voldoening die een eindproduct hem geeft, is het allermooist aan zijn werk, vindt Yeung. "Eerst zit het alleen nog in mijn hoofd. En uiteindelijk, na al die stappen, is het een werkelijk ding dat je kunt vasthouden." Die voldoening wil hij anderen ook bezorgen. Daarom, én omdat het een slimme uitbreiding is van zijn bedrijf, geeft hij sinds een half jaar ook leerbewerkingsworkshops. "Cursisten vinden het heerlijk, het handwerken noemen ze een soort meditatie." Hij grinnikt. "Zo rustgevend is het voor mij niet. Maar dat is een heel goed teken; het is allang geen hobby meer."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden