Zelfs in 'Dokter Deen' gaat het over euthanasie

De Week van de Euthanasie mag zich altijd in grote belangstelling van Hilversum verheugen. Als een stoomwals komt de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) over de kijker heen, met steeds dezelfde mantra: meer mogelijkheden tot euthanasie, en wel direct. De NCRV betoont zich al een paar jaar een warm supporter van dit streven.

Zo kondigt 'Altijd wat' dit keer 'aangrijpende verhalen' aan over de 'onmogelijkheden van de euthanasiewet'. In beeld komen ouders die hun psychisch zieke kinderen verloren door suïcide. Ze pleiten voor verruiming van de wet, zodat 'andere ouders hun kinderen humaan kunnen laten doden.' Wordt zaterdag vervolgd in NCRV's 'Debat op 2'.

Journalistieker dan 'Altijd wat', dus kritischer, is 'Nieuwsuur'. De NVVE-levenseindekliniek die 1 maart van start gaat, is absoluut geen goed idee, zegt de Tilburgse huisarts Annemieke Woudenberg. "Hoe kunnen ambulante teams in drie dagen zulke belangrijke beslissingen nemen over patiënten die ze nauwelijks kennen?" De teams komen aan huis bij patiënten wier eigen huisarts de euthanasie niet wil toepassen. Woudenberg neemt het woord doodseskaders in de mond. Dat de kliniek de weigerende huisarts eerst onder druk zet om de euthanasie toch uit te voeren, vindt Woudenberg evenmin juist. "Ze mogen je niet het recht ontnemen om je eigen afweging te maken." Kliniekvoorzitter Jan Suyver leidt 'Nieuwsuur' rond. "Het wordt hier nog wel wat gezelliger", mompelt hij.

Niet alleen in actualiteitenprogramma's is de Week van de Euthanasie prominent aanwezig, zelfs in een redelijk onbeholpen plattelandsserie als 'Doker Deen' (Max). De reeks lijkt deze week van A tot Z geregisseerd door de euthanasielobby, inclusief de verwijzing naar sceptici als zijnde achterlijke christenen. Alsof je niet ook op heel rationele gronden tegen verdere vergemakkelijking van euthanasie kunt zijn, zoals huisarts Woudenberg.

Maar goed, 'Dokter Deen'. Mevrouw Nools (Anne-Marie Heyligers) ontvlucht haar christelijke dorp om zich op Vlieland te laten euthanaseren door de haar vertrouwde huisarts Maria Deen (Monique van de Ven). Nools' personage en doodswens lijken regelrecht geknipt uit de promotiefolders van de NVVE. Ze heeft altijd een goed leven geleid, steeds gedaan wat ze zelf wilde en van de liefde genoten, maar is klaar met leven. Ze heeft namelijk kanker. Ze oogt gezond, maakt huifkartochten, lacht, drinkt en heeft nog makkelijk een jaar te leven. "Maar", zegt ze assertief, "Ik ben 79 en wil nú sterven en daar ga jíj, Maria Deen, mij bij helpen." Als Deen weigert, probeert Nools het zelf: slaaptabletten of verdrinking. De boodschap aan de kijker is duidelijk: dit leven is voltooid en móet door een arts worden beëindigd. En zo kun je in Nederland geen tv-drama meer kijken zonder direct of indirect door belangenclubs te worden gehersenspoeld. Of het nu de provincie Friesland is ('Moordvrouw'), de politie Haaglanden ('Seinpost') of de NVVE.

'Brandpunt' (KRO) brengt een tegengeluid. Psychiater Frank Koerselman vraagt zich af: "Waar ligt de grens? Als je op je 20ste door een ongeluk in een rolstoel terechtkomt, moet je dan ook maar uit het leven stappen?" Een wijze vraag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden