Zelfs 007 wordt milder met de jaren

Skyfall
Regie: Sam Mendes Met: Daniel Craig, Javier Bardem, Judi Dench.

¿¿¿¿

James Bond raakt op leeftijd. Al valt dat eigenlijk nog best mee met Daniel Craig. Hij is 44 en dus nog niet zo oud als bijvoorbeeld Roger Moore en Pierce Brosnan waren toen ze met pensioen gingen, respectievelijk 57 en 49. Craig heeft ook zeker nog twee Bond-films te gaan, maar toch laat Sam Mendes ('American Beauty') hem met bibberhand en vermoeide geest worstelen in 'Skyfall'.

Even schijnt Bond dood zelfs, al tijdens de titels, waarin we hem na een spetterende achtervolging in auto en op trein, in een heel mooi dromerig vredige scène diep, diep de oceaan in zien zinken, terwijl Adele klinkt als een überbritse Shirley Bassey op de soundtrack.

En met die jaren komt er dan toch ook iets van mildheid en sentiment in deze in 'Casino Royale' en 'Quantum of Solace' vooral stille, aardse, gespierde Bond. Er sluipt iets van Roger Moore in de ernstige Daniel Craig, gelukkig.

Craigs Bond verkiest nog steeds de beige Aston Martin DB5 boven de gele Deux Chevaux (dat kan ook echt niet, Craig in een Deux Chevaux) maar hij gekscheert zowaar met de nieuwe Q (Ben Whishaw) en met zijn leuke donkere collega Eve (Naomie Harris).

Menselijker wordt Bond bovendien in zijn relatie tot M (Judi Dench), die zich in deze aflevering ontpopt als bazin die over lijken gaat, maar naar wiens goedkeuring haar onderdanen blijven verlangen. De fijn onderkoelde Judi Dench schittert als deze straffende Moeder, het eigenlijke oer-object, niet alleen voor weeskind Bond ook voor schurk Silva; een nichterige griezel met waanzin-lach en Wilders-haar; al kan Wilders een puur Nederlandse asscociatie zijn, de Britten zien nu vooral Jimmy Savile in de hoogblonde Javier Bardem.

De modernisering schuilt in deze schurkachtige eenling met een gestoorde werkrelatie, maar ook in de fijne nieuwe Q: uiteraard een jonge nerd à la Alexander Klöpping, geen oude professor meer zoals wijlen Desmond Llewelyn. Het moderne Shanghai brengt bovendien het meest schitterende Bond-decor ooit voor een handgemeen hoog in een wolkenkrabber tussen spiegelend glas, een scène die herinnert aan de klassieke shoot-out tussen spiegels in Orson Welles 'The lady of Shanghai'.

Zo voegt de Britse regisseur Mendes niet alleen midlife crisis, daverende actie, maar voor de liefhebber ook wat cinefiele extra-tjes toe.

Alleen met de plot blijft het tobben, dat is nooit Bonds sterkste punt geweest. Bond blijft een onschuldige jongensdroom (annex merkenfestijn): auto's, drankjes, meisjes, gadgets, lekker veel ontploffingen. Het bij momenten heel fraai dromerig duistere 'Skyfall' is twee uur en een kwartier ook zeker een lust voor het oog, van de eerste achtervolging in Istanbul tot aan de Strawdogs-achtige finale met chinook boven Schots kasteel.

Maar het beste zit in het begin, de tweede helft gaat de film aan het talmen en dan gaat het toch knagen dat die volgende aflevering al weer in de pijplijn zit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden