zelfgemaakt

DE IMKER

Pierre de Koning (55) is imker. Hij heeft zo'n honderd bijenvolken, ze staan verspreid door het Groene Hart. Van bijen en honing kan hij geen genoeg krijgen. 'Ik eet mezelf elke dag kotsmisselijk.'

Wie zijn de mensen die van een ambacht hun beroep hebben gemaakt? TEKST ROOS MENKHORST FOTO'S PATRICK POST

"Imker zijn in Nederland is eigenlijk gekkenwerk", verzucht Pierre de Koning. Op 24 plekken heeft hij bijenkasten staan. Hij rijdt van hot naar her. Het probleem is, zegt hij: "Nederland heeft te veel asfalt en er zijn zo veel van die kaalgemaaide gazonnetjes." Ironisch genoeg vind je daarom tegenwoordig juist veel bijen aan de randen van steden, vertelt De Koning. Bij oude lindebomen en acacia's: "Elk bloemetje is meegenomen."

Vandaag bezoekt hij zijn zes kasten aan de rand van het Amsterdamse Bos. In elke kast leven tussen de 30.000 en 40.000 bijen. Bijna gaan ze hun winterslaap in. Maar deze maand heeft de imker het nog ontzettend druk. Zijn imker-maat Herman is vandaag mee om hem te helpen: de koninginnen in het Amsterdamse Bos moeten gewisseld, de honing opgehaald, en de kasten worden klaargemaakt voor de winter. Herman blaast rook in een van de ramen, dit om te voorkomen dat de bijen hem straks steken als hij de koningin wisselt.

'Honing van de Koning' heet de honing die de imker verwerkt. Er zijn verschillende smaken: linde, honing met een vleugje braam, esdoorn-smaak en koolzaad. Om die verschillende smaken te krijgen, reist hij daarnaast ook nog eens extra met zijn bijen het land door. "Gisteren was ik nog met de bijen in de Biesbosch, daar heb je veel springbalsemien." Elke zaterdag staat zijn vrouw op de Noordermarkt in Amsterdam om de potten voor 6 euro per stuk te verkopen. Ook is er een aantal reformwinkels waar hij honing aan levert.

"Bijen fascineren mij al sinds mijn twintigste. Hoe zo'n kast georganiseerd is, het is net een stad." De Koning werkte lange tijd bij de bloemenveiling in Aalsmeer. Daarnaast bleef hij altijd bijen houden. Maar sinds zijn vrouw op de Noordermarkt staat (zes jaar nu) is zijn hobby, op z'n zachtst gezegd, uit de hand gelopen. Toch werkt hij ook nog bij een bonsai-bedrijf. Met zijn werkgever heeft hij geregeld dat hij in het hoogseizoen, van april tot oktober, niet werkt. De rest van de tijd werkt hij parttime. "Qua inkomsten is het imkeren een halve baan. Maar eigenlijk wijd ik mijn hele leven aan die bijen. Een sociaal leven heb ik niet meer. Dan weer moet je honing afhalen, dan weer moet je het in potten doen." Hij heeft dan ook veel geluk dat zijn vrouw hem steunt, zegt hij lachend.

Naast het imkeren heeft De Koning zich sinds de jaren negentig gespecialiseerd in het veredelen van bijen. Het is zijn grote liefde: "Het testen van bijen ben ik steeds leuker gaan vinden: wat kunnen ze en hoe maak je ze nog beter?" Hij kocht er speciaal een stuk land voor op Marken. "Daar staat ons bevruchtingsstation. Daar worden de beste koninginnen geteeld", vertelt hij trots. Imkers uit binnen- en buitenland komen naar het eiland om daar hun koninginnen te laten bevruchten. Door te wisselen van koningin kun je een bijenvolk beter maken en meer honing laten produceren, licht De Koning toe.

Hij werkt alleen met Buckfast-bijen. Het is een kunstras, ontwikkeld in 1919 door een Engelse broeder in Engeland. "Broeder Adam is onze held. We hebben net als de broeder dat deed, de kasten op Marken verschillende kleuren gegeven. Het is een soort tribute."

In het Amsterdamse Bos worden de ramen met honing door Herman uit de kasten gehaald. Eén raam weegt rond de twee kilo. Met de gevulde broedramen rijdt De Koning vervolgens naar Vinkeveen: "In ruil voor onze Buckfast-koninginnen mogen we bij imker-maat Ton honing slingeren."

In de kelder van Ton beneemt de zoete honinglucht je bijna de adem. De stenen vloer plakt. Plastic emmers gevuld met allerlei soorten honing vullen de ruimte. De Koning kan er geen genoeg van krijgen: "Ik eet mezelf elke dag kotsmisselijk. De bijenwas kauw ik als kauwgom. Maar honing is ook hartstikke lekker in de yoghurt, op brood, in de thee, of als dressing bij de salade."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden