Review

Zelf thuis nomineren en wegstemmen

We zijn met vier speltesters, twee kijkers en twee niet-kijkers. De kijkers waren destijds niet voor Bart maar voor Ruud. Alweer Big Brother? Jawel: met het gelijknamige bordspel doe je thuis het hele spektakel nog eens dunnetjes over. Voor vier tot zes spelers die nu nog je vrienden zijn.

We spelen om een kwart miljoen. Pelpinda's, welteverstaan. Moeder (kijker) zit er al voor we begonnen zijn helemaal in en maakt dochter uit voor 'matennaaier'. Vriend (niet-kijker) blijkt toch wel zoveel van de serie te hebben opgepikt, dat hij informeert of er met ontbloot bovenlijf gespeeld wordt.

Het speelbord toont de plattegrond van het Big-Brotherhuis. De positie van onze pionnen bepaalt of en wanneer we elkaar onbeschaamde vragen mogen stellen. Die lezen we voor vanaf zogenaamde 'confrontatiekaartjes'.

Dan wordt er gestemd. Elk vragenkaartje heeft twee antwoorden: plus en min. Bij plus staat het gewenste gedrag, bij min het ongewenste. In eerste instantie stemmen we op de plussen: wie vertelt de beste moppen, geeft de grootste fooien, helpt altijd oude vrouwtjes oversteken en maakt nooit de laatste rol wc-papier op? Wie in deze ronde de minste stemmen verzamelt is genomineerd. De genomineerden krijgen nieuwe vragen, maar nu gaat het om de minnen: wie kent niet meer dan een 'slaapverwekkend grapje', doet niet aan fooien en bekommert zich noch om oude vrouwtjes, noch om wc-papier? Opnieuw worden de stemmen geteld. Degene met de meeste stemmen wordt weggestemd.

Snapt u het nog? Voor de spelers die het allemaal al op tv hadden gezien bleken de spelregels glashelder.

Interessant aan dit spel zijn vooral de confrontatiekaartjes, die zich laten lezen als een hedendaags etiquetteboek. Plus (goed) is bijvoorbeeld: niet al je tweehonderd vakantiefoto's laten zien. Plus is: meedoen aan moederdag en Valentijnsdag. Bungee jumpen en huilen bij romantische films telt ook als goed gedrag. Min (fout) is lang uitslapen, de voortuin laten verwilderen, 'een masker dragen' en huilen als je net een miljoen dominosteentjes hebt neergezet en er valt er een om. Min is uiteraard ook racisme, chauvinisme en pleiten voor de doodstraf.

Spontaan in je blote kont de zee in hollen op een strandfeestje is plus.

Poseren op de voorkant van de Playboy is min.

Oud eruitzien is min, maar toupetjes en plastische chirurgie zijn ook min; slaafs aan de mode meedoen is min, maar je haar blauw verven is weer plus.

Omdat de kans klein is dat de gangmaker op elk feestje (plus) dezelfde is als degene die 'sochtends levenslustig uit bed springt (plus), zijn er voor elke speler wel op een of andere manier stemmen binnen te halen. Dat zorgt voor een verrassend spelverloop: de eerste ronden lijkt moeder de gedoodverfde winnaar. Die is nu eenmaal de sociaalste, attentste en vriendelijkste, ondanks dat 'matennaaier'. Maar tijdens de eindstemming valt er ineens te scoren met assertiviteit en veilig vrijen, zodat de pinda's alsnog aan haar neus voorbijgaan.

Na afloop menen de twee kijkers dat Big Brother, het spel, goed lijkt op Big Brother, de serie. Wellicht omdat de speltesters zulke brave borsten zijn, blijft de beloofde confrontatie uit. De niet-kijkers vinden het spel dan ook nogal saai. Maar dat schijnt de serie ook geweest te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden