Zelf is hij ook een held, die Redmond O'Hanlon

De VPRO gooit aan het begin van dit zomerseizoen de grijze bakkebaard Redmond O'Hanlon in de herhaling en dat bleek de afgelopen week geen slecht idee. Want naar deze Engelsman kun je op verschillende manieren kijken.

In 'O'Hanlons Helden', vanavond weer een aflevering, draait het om de grote 19e-eeuwse ontdekkingsreizigers die hij zo diep bewondert. De avonturiers, wetenschappers en naturalisten die destijds optrokken naar de nog witte vlekken op de wereldkaart en thuiskwamen met verhalen over donkere oerwouden en verlaten Russische steppes. O'Hanlon haalt ze onder het stof vandaan.

"Ik ben in de verkeerde eeuw geboren", moppert Redmond over zijn eigen tijd van leven, waarin barre ontdekkingsreizen naar gevaarlijke onbekende uithoeken niet meer gemaakt hoeven worden. Liever had hij de waagstukken van destijds zelf uitgehaald.

Is dat grootspraak van deze Engelsman, die graag een slok lust en zijn nervositeit en depressieve buien vaak moet onderdrukken met een forse doos pillen? Zeker niet. Want 'onze' O'Hanlon - hij woont tegenwoordig in Amsterdam - valt wel degelijk zelf in de categorie 'echte helden'. Op zo'n manier kun je hem gerust ook bekijken.

Wie deze merkwaardige, laconieke inmiddels 68-jarige presentator van de VPRO-serie op waarde wil schatten, moet zijn eerste boek uit 1984 lezen: 'Naar het hart van Borneo'. Het gaat over zijn krankzinnige, onverantwoorde reis door de levensgevaarlijke jungle van Kalimantan. Op zoek naar de geheimzinnige witte neushoorn. O'Hanlon zwoegde ook toen al koppig voort en trok zich weinig aan van onbekende risico's en ontberingen tijdens de loodzware tocht door het regenwoud. Zijn reisgezel, een nette Engelse dichter die dacht een ontspannen tripje te gaan maken, zwoer na afloop dat hij nooit, maar dan ook echt nooit meer met deze vreemde waaghals op pad zou gaan.

De bijzondere eigenschap van O'Hanlon om tegenslagen op reis gewoon te kunnen negeren, zagen we weer terug in deze serie. Bijvoorbeeld toen midden op de koude Mongoolse hoogvlakte het Russische busje van zijn filmcrew weigerde te starten. Dat soort ongemak in de verlatenheid maakte hem weinig uit. Bij Redmond geen paniek, hij ging gewoon even wat anders doen.

Tekenend voor hem was ook hoe hij in modern Moskou de ongemakken van de Russische bureaucratie met een spottende lach accepteerde: "Wat een belachelijk land is dit. Maar ik moet toegeven dat ik geniet van iedere onbegrijpelijke minuut hier."

En dan kabbelde de late avondshow van Eva Jinek het zomerseizoen weer binnen, vervanger als zij is van Jeroen Pauw. Veel is er niet over te melden, behalve dat haar vaak besproken bank naar de achtergrond van de studio is verbannen. Ze zitten daar nu gewoon aan tafel, zoals het hoort in een talkshow. Nogal een borrelpraattafel, want op dat niveau bleef het bij Jinek de afgelopen week meestal steken.

Haar omroep KRO-NCRV zegt dat de Jinek-show er is voor 'journalistieke, scherpe en onderhoudende gesprekken'. Dat scherpe journalistieke element ligt blijkbaar weggestopt onder de bank. Laten we zeggen: een onderhoudend programma.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden