Zeldzaam verfrissend Magnapop verkiest het kleinschalige boven Ahoy pop

15/3 in Enschede (Atak), 16 Nijmegen (Doornroosje), 17 Eindhoven (Effe naar), 18 Vaals (Spuug), 19 Apeldoorn (Gigant), daarna elders.

STAN RIJVEN

Een instelling die onder het publiek enthousiaste herkenning van voorbije tijden losmaakte, zo bleek vrijdag in een volle Melkweg. Hun liedjes weerkaatsen de teloor gegane vitaliteit van de new wave. Stuk voor stuk puntige en pakkende composities met een refrein dat je niet meer loslaat. Daarmee debuteerde Magnapop in 1991 tijdens het Newyorkse New Music Seminar en werd prompt daarop als de ontdekking van het jaar op Ein Abend in Wien aan het Nederlandse publiek voorgesteld. Sindsdien onderhoudt Nederland een lat-relatie met het viertal, want uitsluitend hier smaken ze de roem van een wereldband.

Met de tweede cd 'Hot Boxing' in de bagage wisten ze die band enthousiast te verstevigen. De manier waarop zij uit de losse pols een repertoire brachten, had het meest weg van professioneel amateurisme. “We zijn gewoon en doen gewoon”, lijkt hun motto.

Sterkste troef is het vrouwen-tandem dat alles componeert en domineert. Zangeres Linda Hopper gedroeg zich als 'the girl next door' die met haar koele, aan Blondie verwante stem de zaal voor zich in nam.

Met Ruthie Morris wist ze zich gesteund door een indrukwekkend gitariste die de jongens het nakijken gaf. Die deden mee op bas en drums, maar hadden nauwelijks een rol van belang. Vernieuwend of hemelbestormend is de groep allerminst, haar optimistisch conservatisme grijpt daarvoor te veel terug op de punk en new wave van eind jaren zeventig. Het is eerder de rolomkering gecombineerd met de zeldzame frisheid, die Magnapop zo bijzonder maakte.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden