ZEISTENAREN

Het villadorp Zeist staat bekend als een geliefd oord voor ouden van dagen. Het moet er gezond zijn, want sommige Zeistenaren worden heel oud. Twee van zulke ouwe taaien waren deze week in het nieuws. In de dinsdageditie van huis-aan-huisblad De Nieuwsbode werd mevrouw S. van Grondelle geportretteerd, ter gelegenheid van haar 106e verjaardag. Elke morgen bij het ontbijt leest ze Trouw, vertelde ze. Al is Trouw Trouw niet meer: “Ik mis de dagelijkse recepten en de vraag- en antwoordenrubriek”. Sommige dingen vallen mee, mevrouw Van Grondelle, want er staat elke dag nog een recept in de krant, op de mediapagina.

Agnes Amelink

De andere Zeistenaar hoopt volgend jaar 100 te worden in Lys-St.-Georges, Frankrijk. Arthur Lehning, die deze week de P. C. Hooftprijs kreeg, woonde begin deze eeuw aan het meest Zeistse stukje Zeist dat er is: de pleinen van de Broedergemeente. Hier huizen sinds ongeveer 1750 de piëtistisch ingestelde Hernhutters. Een wonderlijk serene omgeving om er tot anarchist uit te groeien. Lehning kwam er terecht doordat zijn gescheiden moeder in 1905 hertrouwde met F. J. Müller, die uit een oud Hernhuttergeslacht stamde.

Lehning zou al jaren niet meer publiceren, stond gisteren in de krant, maar dat is niet helemaal waar. Ruim twee jaar geleden schreef hij als oudste oud-leerling een bijdrage voor het jubileumboekje van de Zeister Broedergemeentescholen. Voor een deel haalt hij daarin herinneringen op aan wijlen zijn klasgenoot Hendrik Marsman, die al bekend waren, maar hij geeft ook een terugblik op zijn jaren aan de pleinen. Hij schrijft over zijn weigering om zich als 17-jarige bij de Broedergemeente te laten 'aannemen' en gaat in op de suggestie dat hij met zijn 'libertaire, vrij-socialistische opvattingen' wel door het communautaire karakter van de Hernhuttergemeenschap zal zijn beïnvloed. Hij bestrijdt die gedachte, maar voegt eraan toe: “Wel is het zo, dat ik in tegenstelling tot zovele andere Nederlanders, opgevoed in even zovele andere godsdienstige richtingen, nooit enige animositeit heb gevoeld jegens mijn achtergrond.”

Lehning vervolgt: “Tenslotte denk ik dat wij (d.w.z. Marsman en Lehning) zeer geprivilegieerd zijn geweest, dat wij onze jeugd hebben doorgebracht tegen het evenwichtige achttiende eeuwse decor van het Broeder- en Zusterplein, en het kan welhaast niet anders dat ons beider gevoel voor schoonheid daardoor beïnvloed is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden