Zeer integere uitvoering van Mahlers 'Das Lied von der Erde'

Klassiek
Koninklijk Concertgebouworkest, Anna Larsson (alt) en Robert Dean Smith (tenor) o.l.v. Fabio Luisi. 'Totenfeier' en 'Das Lied von der Erde' van Gustav Mahler. Wo 18/5 in Concertgebouw Amsterdam. Herhaling: vanavond in Amsterdam. Uitzending Radio 4: zo 29/5 om 14.15 uur.

Woensdag werd over de hele wereld de honderdste sterfdag van Gustav Mahler herdacht, met concerten van Australië tot Amsterdam. Een dag voor zijn dood berichtte een Weense krant nog in detail over het welbevinden van de zieke maestro: temperatuur, pols, ademhaling en dieet (koffie, melkpudding, beschuit) werden gegeven - en dat Mahler in de 'glasveranda' lag.

In de serie Mahler-symfonieën die het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO) onder de noemer 'Mahler+' en onder verschillende dirigenten van wereldfaam programmeert, is de orkestliederencyclus 'Das Lied von der Erde' misschien een vreemde eend tussen de tien symfonieën - al zou je het werk kunnen betitelen als symfonische liedcyclus of zelfs als symfonie met obligate zangstemmen.

KCO voerde 'Das Lied von der Erde' voor het laatst uit in 2006 onder Bernard Haitink. Net zoals woensdag waren toen ook de alt Anna Larsson en de tenor Robert Dean Smith de solisten. Dit keer werd het orkest geleid door Fabio Luisi, die twee jaar geleden nog te gast was bij het KCO. Zondag spelen Luisi en het KCO hetzelfde programma in Leizpig.

Voor deze gelegenheid was het late 'Das Lied von der Erde' gekoppeld aan het vroege 'Totenfeier': een versie van het eerste deel van de Tweede symfonie die sinds 1983 als een reusachtige treurmars als zelfstandig orkestwerk wordt uitgevoerd. 'Totenfeier' klonk woensdag volmaakt. De tempi, het reliëf aan expressie, organische overgangen tussen de delen: alles klopte.

En toen hadden we 'Das Lied von der Erde' nog niet gehad. Luisi liet het orkest hecht en transparant klinken, in een zeer integere uitvoering van Mahlers notentekst.

Luisi legde de nadruk op het eenvoudige, liedachtige karakter van de zes delen. Daardoor kwam het Jugendstil-achtige karakter met zijn Aziatica in delen zoals 'Der Einsame im Hebst' en het 'Von der Jugend' hier en daar mooi op de voorgrond. En legde het KCO een verbinding met de lyriek uit de vroege 'Wunderhorn'-cyclus.

Tenor Robert Dean Smith heeft geen grote stem, wat hem bij in 'Das Trinklied' af en toe kopje-onder deed gaan in de potente orkestklank. Maar met zijn beweeglijk-lyrische geluid gaf hij de delen wel een eigen karakter. De lage alt van Anna Larsson was minder op de tekstexpressie gericht, maar wel ronduit troostend in 'Der Abschied'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden