Ze volgen de muis het boek door

Uit 'Het geheim van de keel van de nachtegaal'. (Trouw)

Carll Cneut won vorig jaar samen met schrijver Peter Verhelst de Gouden Griffel, de Gouden Uil en de Woutertje Pieterse Prijs voor ’Het geheim van de keel van de nachtegaal’. „Kinderen nemen alles wat je tekent voor waarheid aan. Een volwassene neemt een eend in driedelig pak niet serieus, kinderen wel. Maar ook als het om gewonere dingen gaat, merk je dat verschil. In ’Het geheim van de keel van de nachtegaal’ heb ik de bloemrijke tuin van de Chinese keizer getekend. Ik kreeg een brief van een jongen die het jammer vond dat er geen plattegrond van die tuin bij het boek zat. Hij had zich echt voorgesteld hoe het zou zijn om door de tuin te lopen en bedacht dat hij een kaart nodig had.”

„Dat kinderen zo in de getekende wereld opgaan, betekent trouwens niet dat ze kritiekloos kijken. De mensfiguren op mijn tekeningen hebben bijvoorbeeld altijd hele kleine voeten. Veel kinderen vragen me hoe het kan dat ze niet omvallen. Daar heeft een volwassene me nog nooit naar gevraagd. Maar als je dan zegt: ’zij kunnen dat gewoon, op kleine voetjes staan’, dan accepteren ze het onmiddellijk. Tijdens het tekenen houd ik niet bewust rekening met de blik van een kind, al voel ik wel de vrijheid die ervan uitgaat. Ik kon er zelf voor kiezen om twee olifanten te maken van de hoofdpersonen uit het prentenboek ’Eén miljoen vlinders’ van Edward van de Vendel. Hij had dat nergens in de tekst duidelijk gemaakt. Was het verhaal voor volwassenen uitgegeven, dan was ik daarmee niet weggekomen. In datzelfde boek heb ik een eigen verhaaltje over een muis verwerkt. Mijn ervaring is dat volwassenen daar overheen kijken, misschien omdat we allemaal zoveel aan ons hoofd hebben en de rust er niet meer voor nemen. Kinderen zien de muis meteen, volgen hem het hele boek door en vinden zijn verhaaltje soms zelfs interessanter dan dat wat wordt voorgelezen. Omdat ze het zelf hebben ontdekt natuurlijk! Ik probeer in mijn tekeningen wel bewust poorten naar de verbeelding open te zetten. Vaak door de manier waarop ik een tekening aansnijd. In één van mijn eerste boeken, ’Willy’, zie je op de eerste bladzijde alleen twee olifantenpoten en een klein stukje slurf. Als ik dat op scholen laat zien, verzinnen kinderen er allemaal iets anders bij. Voor de één is Willy een circusolifant, voor de ander loopt hij in de jungle en weer een ander kind rijdt zelf op zijn rug.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden