'Ze vertrouwen me niet. Dat steekt mij'

heiligerlee – Een scenario dat je niet verzint, zo noemt Berny Jansema (40) uit het Groningse Heiligerlee het verhaal zelf. Tien jaar lang waren hij en zijn vrouw Amelia bezig met een adoptieprocedure. Vorig jaar zomer maakten ze in Haïti kennis met de peuter Clay (4), die komende zomer naar Nederland zou komen. Dat was tenminste de bedoeling. Want de zaak raakt in een dramatische stroomversnelling. Op 12 januari wordt Haïti door een aardbeving getroffen. Een dag eerder overlijdt Amelia. De dag na de crematie krijgt Jansema een telefoontje: of Clay de week erop al mag komen. Tien dagen nadat zijn adoptiemoeder overleed, landt Clay in Nederland.

Nu rent een goedgemutste vierjarige, die al opvallend goed Nederlands spreekt, door het Groningse boerderijtje. Clay heeft net de doos speelgoed uitgepakt, die een neef van Jansema is komen brengen. Hij en zijn adoptievader zijn dikke maatjes, maar tot Jansema’s teleurstelling wil de Raad van de Kinderbescherming hem niet de voogdij geven over het jongetje. De raad acht het huishouden van de jonge weduwnaar te fragiel en instabiel en wil de voogdij voorlopig nog laten bij Stichting Nidos, een voogdij-instelling voor vluchtelingen en asielzoekers. Jansema moet vandaag naar de kinderrechter, met tientallen andere adoptieouders. Hij stelt dat hij de enige is die de voogdij nog niet krijgt.

De adoptievader is boos: „Dit betekent dat ik voor allerlei zaken een handtekening van de voogd nodig heb. Het inschrijfformulier voor school, voor zwemles. Noem maar op. Alleen niet voor het broodje pindakaas dat hij van me krijgt.”

„Zowel het Nidos als de Raad van de Kinderbescherming hebben positieve verhalen over ons geschreven. Toch vertrouwen ze het niet. Dat steekt mij. Ik word op voorhand gediskwalificeerd.”

Met een toeziend voogd zegt Jansema, die verzekeringsadviseur is, geen moeite te hebben. „Iemand die af en toe komt kijken. Laat maar komen. Ik weet zeker dat het goed gaat.”

Van een instabiel huishouden is volgens hem geen sprake. Daarvoor heeft hij te veel meegemaakt. „Ik heb vijftien jaar lang een zieke vrouw gehad. Het nodige verdriet en zorgen, maar we zijn overal goed uitgekomen.” Amelia had SLE, een vorm van reuma, en ze kreeg in november Mexicaanse griep waaraan ze is gestorven. Clay vraagt niet naar Amelia. „In het vliegtuig hier naartoe hebben ze geprobeerd hem het een en ander uit te leggen. Daar sloot hij zich helemaal voor af. Hij wilde hij niet horen. Die week in Haïti was het papa en mama en Clay, nu is het papa en Clay.”

Jansema zelf is bezig een boek te schrijven. „Dat werkt enorm therapeutisch en superhelend.”

Hij weet dat hij steun nodig heeft bij de opvoeding van Clay. „Ik krijg hem niet alleen groot. Dat realiseerde ik me meteen. Daar heb ik hulp bij nodig. De raadsonderzoeker zegt dat ik geen hulp accepteer. Dat is niet waar. Ik hoef alleen geen professionele hulp. Ik heb zo’n netwerk dat er voor Clay niet eens buitenschoolse opvang nodig is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden