Ze snikken bij Borsato maar kennen het geloof niet

’De pastorant was randkerkelijk”, schrijft Cock Kroon, kerkelijk werker in de hervormde gemeente Ede, in De Waarheidsvriend, de wekelijkse uitgave van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland. „Ik kwam met deze persoon in aanraking en vervolgens ontstond er een vertrouwensrelatie. Toen brak het moment aan dat de artsen geen hoop meer voor haar hadden. Er volgde een periode van ontkenning, van hopen tegen beter weten in. Dankzij de pastorale relatie mocht ik haar begeleiden. We lazen uit de Bijbel en we hadden een gesprek over de toekomst voorbij de dood.”

Maar ja, vervolgt Kroon: „De hoop van de pastorant en de hoop van mij als pastor zijn lang niet altijd hetzelfde gekleurd en ingevuld. Hij of zij hoopt op herstel, genezing of oplossing van het probleem. Dit is een legitieme hoop, maar niet altijd een realistische. Ook kunnen ziekte en zorg zo nadrukkelijk aanwezig zijn, dat er bijna geen tijd, ruimte en aandacht is voor God.”

Daarbij, heeft Kroon inmiddels wel gemerkt: „Men kent de inhoud van de grote woorden van het christelijke geloof niet meer of onvoldoende. Dit zorgt ervoor dat deze woorden op afstand blijven en niet worden herkend. Tijdens een uitvaartplechtigheid die ik leidde, hoorde en zag ik dit voor mijn ogen gebeuren. Na de overdenking werd er een cd gedraaid met het lied ’Blij bij mij, Heer’. Terwijl er naar dit lied werd geluisterd, was er van emotie weinig te zien of te merken. Dat veranderde plotseling zodra het lied ’Afscheid nemen bestaat niet’ van Marco Borsato ten gehore werd gebracht. Men barstte in snikken uit en viel elkaar om de hals.”

Wat moet je nou met zoiets, vraagt Kroon zich af. „Kennelijk gebruikt Borsato een taal die de mensen verstaan, want de woorden van Borsato kwamen binnen. Het liedje van hem biedt mij genoeg aanknopingspunten. Maar het ’verhaal’ wat ik mag brengen, is niet hetzelfde. Het is niet van hetzelfde niveau, het biedt zoveel meer en het heeft uiteindelijk een heel ander geluid.”

Streng schrijft Kroon: „Het grote verhaal van God vertalen in ’kleine woorden’ van hier en nu mag er niet toe leiden dat men het verschil niet meer hoort tussen Marco Borsato met zijn ’Afscheid nemen bestaat niet’ en Jezus met Zijn woorden over de hereniging in het Vaderhuis.”

In het Katholiek Nieuwsblad maakt aartsbisschop Wim Eijk van Utrecht ’dankbaar en trots’ een ogenblik vrij voor een gesprek over het vorige week onder zijn supervisie verschenen ’Handboek Katholieke Medische Ethiek’. „In de gezondheidszorg geldt momenteel hoe we zo goed mogelijke zorg kunnen aanbieden tegen zo gering mogelijke kosten”, zegt Eijk. „In protocollen is tot op de minuut uitgerekend hoe lang arts-patiëntcontacten mogen duren. Het risico bestaat dat door het beperken tot dat wat moet, het menselijke aspect verdwijnt. Veel artsen en verpleegkundigen hebben ook iets van een roeping, die ze in de zorg kwijt willen. Het is niet zo makkelijk in zo’n bureaucratisch systeem dat geregeerd wordt door protocollen je roeping te beleven. Vooral bij verpleegkundigen zie je velen daarom na een tijdje afhaken.”

Hoe medewerkers in de zorg dan goede moed kunnen houden? Eijk: „Door te kijken naar Christus Medicus of bepaalde heiligen, kun je een bepaalde innerlijke attitude ontwikkelen waardoor je ook je weg kunt vinden in moeilijke omstandigheden.”

Het Nieuw Israelietisch Weekblad (NIW) heeft, in de woorden van hoofdredacteur Esther Voet, ’een aardige botoxbehandeling ondergaan’. „Met man en macht is gewerkt aan onze nieuwe look; niet alleen in visueel opzicht, ook inhoudelijk.” Nieuw is bijvoorbeeld het NIW-Forum. Voet: „Wekelijks zal een aantal leden uit een verzameling van zo’n veertig intelligente, eigenwijze, intellectuele, vooraanstaande, spraakmakende, jonge, niet meer zo jonge, oudere jongeren, oude, vrouwelijke, mannelijke, Amsterdamse, mediense, atheïstische, orthodoxe of vernieuwende Joodse Nederlanders hun gedachten laten gaan over een stelling die hen wordt voorgelegd.”

Niet iedereen die benaderd werd om toe treden tot het NIW-Forum bleek enthousiast: „’Zit die of die er ook in? Dan doe ik niet mee!’. Echt, heus. En niet de minste namen in Joods Nederland reageerden zo. Alsof ze door op eenzelfde pagina te staan besmet zouden raken. Van het gezegde ’Een groot mens is hij die zijn kinderhart nimmer verliest’ is het tegendeel deze weken diverse malen bewezen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden