Ze schreeuwen om aandacht

De kranten staan ermee vol, maar op de vraag hoe je radicaliserende moslimjongeren op tijd kunt herkennen, is het juiste antwoord nog niet gevonden.

Ze laten hun baard staan, trekken een jurk aan en weigeren vrouwen handen te schudden. Kon je maar zo makkelijk radicaliserende moslimjongeren herkennen.

Het valt de inlichtingendiensten niet te verwijten dat zij Mohammed B. niet hebben herkend als een mogelijke aanslagpleger. De moordenaar van Theo van Gogh heeft zich onverwacht ontpopt tot een radicale moslimextremist, stelde de toenmalige minister Remkes. „Ze sluiten zich op in de bibliotheek van een moskee en je ziet ze pas na hun daad op tv”, schetst Fatimazohra Hadjar, jongerenwerkster in Amsterdam-West het probleem.

Studiecentrum Kerckebosch organiseert vandaag ’Herkennen en onderkennen van radicalisering’, een studiedag in het Olympisch Stadion. „Cijfers van het aantal radicaliserende moslimjongeren hebben we niet. Ik denk dat we de groep kwantitatief overschatten, maar kwalitatief onderschatten”, waarschuwt Sadik Harchaoui, directeur van Forum en net als Hadjar vandaag één van de gastsprekers. Harchaoui: „Het is een moeilijk zichtbaar, maar groot probleem. Ik vergelijk het met kindermishandeling: we zijn er al tien jaar mee bezig, hebben er al honderd miljoen tegenaan gegooid, maar het bestaat nog steeds.”

Hadjar ziet in Amsterdam-West straatjongens en drop-outs afglijden. Bart Engbers, directeur van een zwarte vmbo-school in Utrecht, maakt zich vooral zorgen over 'hoog opgeleide, zwaar gefrustreerde jongemannen'. „Die zitten vol eigendunk, maar voelen dat niemand op ze zit te wachten. Ze gaat uit verveling een beetje in de koran neuzen en leggen die helemaal verkeerd uit”, zegt Engbers. Kortom: het daderprofiel reikt van drop-outs tot titularissen en alles er tussenin.

De aangedragen oplossingen zijn net zo divers. Ahmed Marcouch, stadsdeelvoorzitter van Slotervaart, oppert een radicaliseringsdeskundige aan te stellen die onder jonge moslims de gematigde islam moet bevorderen. Dat voorstel oogstte kritiek van de voorvechters van de scheiding van kerk en staat. Toch stelde rechtsfilosoof Paul Cliteur in deze krant dat er niet zoveel alternatieven zijn: „Als overheid kun je niet wachten op de volgende aanslag.” Hadjar propageert een andere methode: „Als je geen geld in de portemonnee hebt, ga je rare dingen bedenken. Het draait om werk.”

„Het gaat om woning, werk en wederhelft'', zegt Forum-directeur Harchaoui. „Om sociaal-economische stagnatie, maar ook om sociaal-culturele desintegratie. We moeten ervoor zorgen dat ze weer burgers van dit land willen en kunnen zijn. De afgelopen jaren hebben we het probleem weggestopt. We zijn om onze angsten heen blijven cirkelen zonder ze aan te pakken. Nu wordt het tijd keihard aan de slag te gaan.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden