Ze noemen ons Sjors en Sjimmie

’Mensen vinden onze vriendschap intrigerend. Ze noemen ons ook wel Sjors en Sjimmie of Knabbel en Babbel. Mensen kunnen het vaak niet vatten dat je zo dicht met elkaar kunt leven zonder gek van elkaar te worden of dat het helemaal niet geeft als je elkaar eens niets te melden hebt.” Jan-Willem Baas (34) uit Huizen en Rob Bunschoten (33) uit Baarn hebben een uitzonderlijke vriendschap. Ze leerden elkaar kennen op de tennisbaan, inmiddels 22 jaar geleden. In hun tienerjaren gingen ze naar dezelfde dansschool en ze hielpen elkaar voortdurend aan bijbaantjes. Jan-Willem zat net als ik in de feestcommissie van míjn opleiding. We waren toch al zo vaak bij elkaar”, vertelt Rob. Inmiddels werken ze beide als accountmanager bij hetzelfde bedrijf, een global communication service provider in Amstelveen. Rob: „We zien elkaar zes dagen in de week. Ook bellen we elkaar vaak ’s ochtends voordat we op het werk zijn of na afloop.” Als tieners kwamen de mannen al veelvuldig bij elkaar over de vloer. Inmiddels gaan ze samen op vakantie, soms ook met beide gezinnen. „Onze vrouwen kunnen goed met elkaar opschieten. Die zijn uit hetzelfde hout gesneden”, vindt Jan-Willem. Vier handen op een buik.

De namen ’Sjors en Sjimmie’ vinden ze een compliment. Jan-Willem: „De directrice noemt ons Jut en Jul. En ik ben daar trots op. Ik weet bijna al wat Rob zegt als er een bepaald issue op het werk speelt. Los van elkaar hebben we ook dezelfde standpunten. We kunnen heel goed samenwerken. We kennen elkaars kracht en kunnen blind op elkaar vertrouwen.”

„We hebben dezelfde interesses en onze karakters verschillen niet zoveel”, zegt Rob. „Gelukkig zijn we nooit verliefd geweest op dezelfde vrouwen, want dat is wel lastig voor een vriendschap.” Natuurlijk waren ze getuige op elkaars bruiloft. „Onze vrouwen wisten dat ze er een tweede man bij kregen.” En een uur na de bevalling van hun kinderen waren zij op kraamvisite. Jan-Willem: „Rob belde mij toen ik op mijn werk was. Ik drukte hem weg, omdat ik het zo druk had. Toen realiseerde ik me: shit, hij is vast vader geworden. Rob zat op hete kolen om het me te kunnen vertellen.”

Rob: „Collega’s vragen als Jan-Willem ziek is: ’Hé, waar is je broer?’ En als hij jarig is, feliciteren ze mij.”

Ruzies hebben de twee niet, meningsverschillen worden snel uitgesproken. Nooit één keer genoeg van elkaar gehad? De mannen kijken verbaasd. „Nee hoor.” Jan-Willem: „We hebben altijd wel iets te bepraten. En als het stilvalt, is het een comfortabele stilte. Een uur niks zeggen is dan ook prima.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden