'Ze moeten volledig zijn verrast door die instorting. Anders ga je die torens niet in.'

"Ik weet niet meer of ik het live zag gebeuren, of alleen die eindeloze herhalingen zag. Van die vliegtuigen die in die torens vliegen, en dan die instortende gebouwen, vreselijk. Het was één dag na mijn verjaardag, thuis met de kindjes. Toen dacht ik nog niet aan mijn eigen werk bij de vrijwillige brandweer. Dat er honderden brandweerlieden bij omkwamen, drong pas later tot me door.

En dan ga je denken: hoe kán dat? Wij leren dat je eigen veiligheid altijd vooropstaat. Er zit al iets tegenstrijdigs in ons werk: mensen vluchten weg voor het gevaar, de brandweer gaat erheen. De brandweer is ook een hiërarchische organisatie: je doet wat er wordt gezegd. In mijn functie van spuitgast ben ik een van degenen die naar binnen moeten. Ik ken ook de momenten van adrenaline waarin je even jezelf vergeet. En toch, als je denkt 'dit gaat niet goed', ga je terug.

Daarom denk ik dat die New Yorkse brandweerlieden volledig zijn verrast door die instorting. Anders ga je niet naar binnen. Men moet gedacht hebben dat de constructie van de Twin Towers de klap van het vliegtuig en de brand kon opvangen. Als brandweerman of -vrouw probeer je mensen te redden en neem je risico's, maar niet ten koste van je eigen leven.

Harlingen heeft geen wolkenkrabbers, natuurlijk, het was voor ons toch ver weg. Wat me het meeste bijblijft is daarom het maatschappelijke kantelpunt dat '9/11' is. De angst regeert, dat vind ik heel erg jammer."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden