Zangeres Lori Spee vindt het heerlijk om zo'n complexe vrouw als Jackie Kennedy te spelen. Het is ook haar eerste acteerrol.

Op het toneel staan pakken krantenpapier. Aan de ene kant is er een stoel van gemaakt, aan de andere kant vormen de kranten een robuust blok. Daar tussendoor verschijnt zij, met haar welbekende kapsel en onafscheidelijke zonnebril: Jacqueline Bouvier Kennedy Onassis. Amerika's bekendste en meest tragische First Lady.

Maar hé, het kapsel blijkt een pruik die aan de kapstok wordt gehangen en ook de zonnebril gaat af. Spee: ,,Dat was een heel bewust imago van haar. Door ze meteen af te doen, pel ik al een laagje van de ui af. De zonnebril is glamour, een masker. Ik maak die vrouw privé. En kwetsbaar.''

Dus kijk je in de grote bruine ogen van Lori Spee. Een frêle vrouw met superkort haar en een krachtige uitstraling. Zij speelt en zingt haar visie op het leven van Jackie Kennedy in de Engelstalige voorstelling 'The First Lady'. Spee schreef de tekst en de liedjes zelf en maakte het scenario samen met Herman van Veen, die haar ook regisseerde.

De voorstelling begint als Jackie Kennedy oud is en ongeneeslijk ziek. Ze laat een gesproken brief achter voor haar kleindochter Rose zodat die haar levensverhaal niet van een vreemde hoeft te horen. En wat voor levensverhaal! Een rokkenjager als vader, een moeder die het plichtsbesef erin ramde, de scheiding van haar ouders, een nieuwe stiefvader. Toen ze ging trouwen met John F. Kennedy was haar vader te dronken om haar als bruid weg te geven. Daarna volgde een turbulent huwelijk, een miskraam, een doodgeboren kind, nog een kind dat na twee dagen overleed en ten slotte de moord op haar man in 1963. Jackie Kennedy was een stijlicoon, een zeer modebewuste vrouw, belezen en erg intelligent, maar ze viel ook in één klap van haar voetstuk toen ze trouwde met de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles

Onassis. Uiteindelijk stierf ze in 1994 in New York aan kanker. Lori Spee, Amerikaanse van origine, was zeventien jaar toen ze op de middelbare school het nieuws van het overlijden van president John F. Kennedy hoorde: ,,Een heel grote schok. Ik had hun hele opmars bewust meegemaakt, de campagne, de entree in het Witte Huis. Je zag het meteen: wat een verschijning waren zij. Toen ik me in 1998 begon te verdiepen, kwam ik erachter hoe weinig ik over Jackie Kennedy wist. Ik las alles wat ik in handen kon krijgen. Er zijn echt ongelooflijk veel boeken over haar geschreven. Zij spreekt nog steeds tot de verbeelding. Zij was tijdens haar leven al een mysterie. Niet toevallig, ik denk dat ze zo geraffineerd was dat ze met opzet een mythe om haar heen gecreëerd heeft. Heerlijk om te spelen, zo'n complexe vrouw.''

Het is voor het eerst dat Lori Spee ook als actrice op het podium staat, iets waaraan ze heeft moeten wennen. ,,Toen het script voor 'The First Lady' af was, hebben we meer dan een jaar rondgekeken wie die rol op zich moest nemen. Uiteindelijk heeft Herman van Veen mij ervan overtuigd dat ik het moest doen. Ik durfde het aan omdat ik blindelings op hem vertrouw. Hij, choreografe Vicky Derks en mijn medespeelster Gaëtane Bouchez -de vrouw van Van Veen- hebben mij geleerd om met mijn lijf te communiceren. Dat was ik als zangeres niet gewend. Mijn hoofd, mijn ogen en mijn handen, dat was het gebied dat bewoog. Alleen achter de microfoon voelde ik mij veilig, dat was mijn comfortzone.'' Lori Spee werd in Nederland ruim twintig jaar geleden in één klap beroemd toen ze bij André van Duin op tv het lied 'How Many Times' zong.

,,In die tijd waren er nog maar twee netten, dus iedereen had het gezien. Ik had van de ene dag op de andere een hit. Het succes rolt over je heen, maar ik voelde me niet ineens een hitzangeres. Ik wilde blijven schrijven en zingen wat ik mooi vond. Dus ben ik eigenwijs mijn eigen weg gevolgd tot 1986. Toen heb ik een rustperiode ingelast. Ik vond het niet zo leuk meer, dat hele circus. Het muziek maken, zingen en optreden wel, maar alles daaromheen werd me te veel. Al die dingen die je moest doen om in the picture te blijven... Bovendien had ik een man en een kind die ook aandacht vroegen. Het was een twistpunt: tot hoe ver reikt mijn ambitie? Ik wilde goed zijn en alles eruit halen wat erin zat, maar niet ten koste van mijn privé-leven. Mijn zoon heeft tenslotte maar één moeder.''

,,Zingen is voor mij een expressie, een manier om ideeën en gevoelens te uiten, maar ik leef niet om te zingen, er is meer. Ik ben niet eens zo gek op mijn eigen stem, haha. Een beetje zoet, vind ik. Daarom is het zo leuk om 'The First Lady' te spelen. Voor het eerst van mijn leven ben ik voor mijn gevoel niet bezig met zingen. Ik ben vrijer omdat ik vanuit een rol zing. Dat perfectionistische -is het wel zuiver? Haal ik die hoge noot wel?- is van me afgevallen. Dat is nog wel belangrijk, maar nu is het belangrijker dat de emotie overkomt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden