Zal iemand het merken als Europa verdwijnt?

Europa moet nu zijn mond opentrekken en zich niet langer als rijk en onsamenhangend continent voordoen, als het wil concurreren met grootmachten als de Verenigde Staten en China. Dat stelt het Britse opinieblad Time.

Eline van Suchtelen

Volgens het blad vraagt de hele wereld zich af waar Europa voor staat en wat zijn positie is een wereld die door China en de Verenigde Staten gedomineerd wordt.

Europa heeft geen mening, of laat deze niet horen, en gelooft niet in zichzelf. De beroemde vraag van Henry Kissinger: „Who do I call when I want to call Europe?” is volgens Time nog steeds niet beantwoord.

Europa mag volgens het blad dan internationaal weinig voorstellen, een goede plek om te leven is het wel. Werknemers hebben over het algemeen lange vakanties, een genereus zwangerschapsverlof en royale pensioenvoorzieningen. Bovendien is het er politiek stabiel en wordt het hebben van een ziektekostenverzekering gezien als een van de sociale basisvoorzieningen. Ook Charles Grant, directeur van de Londense denktank Centre for European Reform, vindt Europa een goede plek om te wonen. „Het is stabiel, groen en er is een groot cultureel aanbod. Het is logisch dat buurlanden zich ook willen aansluiten en dat migranten massaal naar Europa trekken.”

Maar het goede leven thuis betekent nog niet dat Europa buiten zijn grenzen iets te zeggen heeft. Volgens critici ontbreekt het EU-president Herman Van Rompuy en Europees ’minister van buitenlandse zaken’ Catherine Ashton aan visie, waardoor ze op internationaal terrein niet serieus genomen worden. Als Europa niet langzaam wil verdwijnen op het wereldtoneel, moet het haar mond opentrekken. En wel zo snel mogelijk”, aldus Time.

Wie de laatste jaren wel zijn mond heeft opengetrokken, is de president van Rusland, Dimitri Medvedev. Toen hij werd aangesteld beloofde hij radicale veranderingen. Newsweek zegt dat de veranderingen die hij heeft doorgevoerd slechts oppervlakkig zijn, en dat voormalig president Poetin nog steeds ’leader of the dance’ is. Volgens het blad is er geen twijfel dat Medvedev vol zit met slimme ideeën. Maar deze ideeën zullen slechts een liberale gloed over Poetins autocratie brengen. En zijn beoogde hervormingen? Die leiden slechts tot een versterking van de macht van Poetin en zijn siloviki, de groep ex-FSB-officieren rond de voormalige president.

Terwijl Europa overschaduwd wordt door grootmachten en Medvedev op zijn beurt door de erfenis van Poetin, buigt The Economist zich over de opmars van een andere grootmacht: de gemodificeerde tomaat en maïskolf. Critici van groenten met toegevoegde eigenschappen zijn bang dat er op den duur helemaal geen ’normale’ groenten meer zullen bestaan, en dat grote bedrijven de gehele groentesector gaan overnemen waardoor de kleinere groenteboerderijen uiteindelijk zullen uitsterven. Deze angst is niet geheel onterecht, als er gekeken wordt naar het Amerikaanse bedrijf Monsanto, dat verantwoordelijk is voor een groot deel van de productie van sojabonen in het land. Is dat erg? Volgens The Economist draagt het genetisch modificeren van groenten juist bij aan ontwikkeling van landbouw, en hoeft er dus niet zo veel angst te zijn voor de neptomaten die wellicht de toekomst zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden