’Zadelpijn’ is in theater vooral een amusant niemendalletje

Fragment uit Zadelpijn en ander damesleed. Over fietsen klinkt weinig meer dan de kreet 'Oh wat mooi'. (Trouw)

’Zadelpijn en ander damesleed’ naar roman van Liza van Sambeek onder regie van Bruun Kuijt door Bos Theaterproducties; tournee t/m 12-4-2011

Dat ’Zadelpijn en ander damesleed’ een bestseller heeft kunnen worden, zal wel te maken hebben met het hoge Joop ter Heul-gehalte. Jolige bakvissenkletspraat, maar dan van dames op leeftijd anno nu. Anno nu?

Het is dat de menopauzale club vriendinnen, of Les Tîtes de Sancerre, zoals schrijfster Liza van Sambeek het allemaal zo olijk heeft bedacht, een fietstocht door Franse dreven onderneemt, want anders zou je ’Zadelpijn’ ook met gemak decennia terug inschatten. Over dat fietsen verneem je overigens amper meer dan een routeschets of een kreet ’Oh, wat mooi’.

’Zadelpijn’ gaat voornamelijk over liefde, saai geworden echtgenoten en begeerlijk overspel. Bij uitstek geschikt voor een luchtig theatertussendoortje, dat lezeressen massaal uit hun luie stoelen lokt. Zeker als het wordt gespeeld door actrices wier faam soms belangrijker wordt geacht dan de acteerprestaties.

En eerlijk is eerlijk, het is een amusant niemendalletje geworden. Bewerkster Wiske Sterringa heeft veel melige grappenmakerij eruit gesneden, maar ook de kleurloze weduwe Nina, en samen met regisseur Bruun Kuijt voor een musicalachtige sfeer gezorgd. Korte scènes in een vlot tempo, afgewisseld met overbekende deunen. Vanaf het moment dat De Tieten de grens hebben overgestoken Franse evergreens als ’Voulez vous coucher avec moi, ce soir’.

Enig natuurlijk als de elegante jurkjes verwisseld worden voor strakke fietsbroekjes, kapselverpestende helmen en gerieflijke kamerfiets-varianten. En, oei, hoe ongegeneerd dat en groupe in de berm plassen en wuiven naar toeterende vrachtwagens. Bij de ’Flirt avec toi’ klapt de zaal inmiddels lustig mee.

Dit zal de huidige staatssecretaris van cultuur in zijn onwetendheid vermoedelijk bedoelen met kunst die zichzelf kan bedruipen. Het is dat de makers ’Zadelpijn’ inhoudelijk zelf prettig relativeren en dat de actrices vooral daaraan hun speelplezier ontlenen.

Maar een artistieke meerwaarde? Naast Renée Soutendijk, Esther Roord, Debby Petter en Margot Dames zorgt alleen de nuchterheid, die een Wimie Wilhelm en een Lieneke le Roux als vanzelf in hun spel leggen, voor de enige echt geestige momenten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden