Yora Rienstra 'In het theater mag fantasie de vrije loop krijgen'

"Ik droom niet van later, ik kijk nooit zo ver vooruit. Niet: over tien jaar sta ik in Carré. Ik ben in het moment. Het gevaar van plannen hoe het moet gaan is dat je misschien heel teleurgesteld en gefrustreerd raakt omdat het niet geworden is wat je wilde. Dat je niet meer van je droom af kunt wijken. Dat wil ik niet. Mijn leven is ook gelukt als ik Carré niet bereik.

Toen ik het Amsterdams Kleinkunst Festival won was mijn droom: dit wil ik de rest van mijn leven doen. Voorstellingen maken en die laten zien aan een publiek. Vooral: mijn eigen materiaal maken. Maken geeft mij een grote motivatie, ook al is het soms een moeizaam proces.

Op mijn negentiende heb ik een jaar aan de filmacademie in Denemarken gestudeerd. Daar werd ik voor het eerst echt verliefd op een meisje. Ik kon dat niet goed plaatsen en ik durfde niks te doen. Zij was ouder, al 26. Op een gegeven moment zoende ze mij. Dat is één keer gebeurd, ik was helemaal van slag en dacht alleen maar: ga uit mijn buurt! De rest van het jaar zijn we gewoon met elkaar omgegaan.

Maar 's nachts, zeker een à twee keer per week, droomde ik over haar en mij. Alsof we een relatie hadden. Ik vertelde dan dat ik verliefd op haar was en zij praatte terug. We ondernamen samen dingen, ik heb ruzies met haar uitgevochten. Maar dat had dus helemaal niet plaatsgevonden. Heel gek als ik haar dan weer zag op school. Ik kon het niet uiten en heb het kennelijk in mijn dromen verwerkt.

Als kind wilde ik clown worden. Mijn droom was: met het circus meereizen. Maar ik was wagenziek en had heimwee, dus ik besefte wel dat dat misschien geen succes zou worden. Ik vond het leuk om me te schminken en gek te doen. Je verstopt je als het ware, dat vind ik fijn, nog steeds. Een clown doet heel veel met mimiek, maar zijn innerlijk blijft verborgen. Dat herken ik. Ik ben niet iemand die zich makkelijk blootgeeft. Ik opereer liever vanachter een masker. Ik hou van kijken, observeren en dan even iemand anders zijn. De tragiek van een clown komt voort uit dat verborgen innerlijk. Je weet nooit welk geheim hij met zich meedraagt.

Het publiek neemt tegenwoordig alles letterlijk wat een cabaretier zegt. Ik vind het niet interessant of iets waar is. Ik ben wel persoonlijk in mijn voorstelling, maar ik vind vooral andere mensen fascinerend. Hoe ze bewegen in groepen, in de trein, op een feestje of in de supermarkt. Dat inspireert mij meer dan wat mijzelf allemaal beweegt. Het idee 'O, mensen willen mij leren kennen' is wel verleidelijk, maar door mijn spel, mijn liedjes, mijn observaties en types leer je mij ook kennen. En het is toch niet erg dat ik privé misschien wel een heel ander persoon ben? In het theater mag wat mij betreft de fantasie de vrije loop krijgen."

Yora Rienstra (1981) won in 2009 de jury- en publieksprijs bij het Amsterdams Kleinkunst Festival. Daarna volgde 'Aan jou heeft het niet gelegen'. In DWDD parodieerde ze een paar keer Jeanet uit 'Boer zoekt vrouw'. Nu speelt ze haar voorstelling 'We maken er wat van'. Info: www.yorarienstra.nl

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden