Yes, we Cohen

„Het worden interessante tijden”, besloot politiek connaisseur Hans Goslinga onlangs zijn rubriek in deze krant, waarin hij filosofeerde over een liberaal-progressieve coalitie. Dat was nog vóór het vertrek van Kant, Eurlings en Bos. Vóór de komst van Cohen dus ook. Met andere woorden: Hoe interessant worden de tijden dan nú wel niet? Of zoals onze man van Buitenhof, Peter van Ingen, het gisteren zei: „Hoe kan de komst van één persoon ervoor zorgen dat het politieke landschap binnen 24 uur volledig verandert?”

Het Cohen-effect (’Yes we Cohen’ hoorden we hier en daar al) werd vrijdag onmiddellijk gemeten.

En geconstateerd.

Als het die middag aan 1500 Nederlanders had gelegen, dan vond 52 procent daarvan dat Cohen de beste premier zou zijn. Veel meer dan

Balkenende (17 procent) en Wilders (15 procent) samen.

Wat niet betekent dat het al een gelopen koers is, zagen we gisteren in het journaal, waarin alwéér peilingen werden bekendgemaakt. Het belooft werkelijk een nek-aan-nek race te worden.

De hoofdrolspelers van afgelopen week waren vrijdag netjes verdeeld over ’Nova’ (Bos) en ’Paul en Witteman’ (Cohen). Bij Bos lag de aandacht natuurlijk vooral op zijn keuze voor een actiever vaderschap. „Wat is er nou veranderd, het vak of de politici?”, vroeg Clairy Polak.

Bos: „Ik denk de politici.”

Interessant is ook om te filosoferen over hoe de kopstukken zich in de campagne moeten opstellen. Zou het bijvoorbeeld voldoende zijn voor Cohen om zich als de staatsman te presenteren die boven de partijen staat? Of kom je er vandaag de dag niet zonder polariseren?

En hoe moet de PvdA-lijsttrekker reageren op de vraag of hij de PVV wel of niet uitsluit? Felix Rottenberg wist het in ’De wereld draait door’

wel: „Uiteindelijk zal hij wel zeggen dat het samen niet gaat werken.”

Wilders lijkt de makkelijkste positie te hebben, een kenmerkend voordeel van een populist. „Hoe vaak gaat u in de komende campagne het woord ’thee drinken’ gebruiken?”, vroeg een reporter van ’Nova’. Wilders: „Heel vaak.”

Het politieke dessert werd opgediend door ’Buitenhof’.

Daar spraken NRC-columnist Bas Heijne, oud-VVD minister Frank de Grave, demissionair minister Ab Klink (CDA) en voormalig PvdA-fractievoorzitter Jacques Wallage onder meer over ’bindend leiderschap’. De Grave had een aardige definitie van leiderschap: „Leiderschap is voor mij dat je voor kiezers uit wil lopen en dat je dat op zodanige wijze doet dat kiezers ook ruimte en vertrouwen aan die leider willen geven om die lastige vraagstellingen te benoemen en daar iets mee te doen.” Maar je moet geen jonge kinderen hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden