Yende maakt op eerste solo-cd de cirkel rond

OPERA

Pretty Yende

A Journey

(Sony Classical)

*****

De Zuid-Afrikaanse sopraan Pretty Yende is een fenomeen. Zoveel bleek al toen ze tamelijk onervaren en als een ruwe diamant in 2008 in de finale terechtkwam van het Internationaal Vocalisten Concours 's-Hertogenbosch. Vijf jaar later en een spetterend debuut in de New Yorkse Metropolitan Opera verder, keerde ze voor een concert terug naar Den Bosch en vertelde ze in deze krant over de bliksem die insloeg toen ze als 16-jarig meisje een reclame op tv zag waarbij het Bloemenduet uit 'Lakmé' van Leo Delibes als achtergrondmuziek gebruikt werd. Als het klopte dat mensen zo'n geluid konden produceren, vertelde ze, dan wilde zij dat ook: zó wilde ze kunnen zingen.

Het werd een weg met vallen en opstaan, en nu is er haar eerste solo-cd waarop ze juist dát duet zingt, samen met Kate Aldrich. De muziek waarmee de vonk oversloeg, zingt ze nu dus zelf, en hoe! Een prachtig geval van 'full circle'.

Yende is inmiddels uitgegroeid tot ster. In New York viel ze in voor een zieke collega en zong samen met tenor Juan Diego Flórez in Rossini's 'Le comte Ory'. De kritieken en de toeschouwers juichten. In Berlijn wilde men haar hebben in Donizetti's 'Lucia di Lammermoor' en ook de Duitsers gingen uit hun dak. Vorig jaar was ze samen met tenor Flórez en Het Gelders Orkest te gast in het Amsterdamse Concertgebouw, waar het duo vakkundig de tent afbrak. Deze krant beloonde dat concert met de maximale vijf sterren, en die waren bovenal voor Yende, die met haar ronde vocalen, perfecte legato en puntgave coloraturen een onwaarschijnlijke indruk maakte.

Geen wonder. Yende studeerde in Milaan twee jaar bij prima donna Mirella Freni, ook al zo'n poespasvrije zangeres die het uitsluitend om de muziek te doen is.

Van het Zuid-Afrikaanse stadje Piet Retief, waar Yende geboren werd, via Kaapstad naar Den Bosch, New York, Berlijn, Amsterdam en Milaan is een hele reis. Niet voor niets noemt Yende haar cd 'A Journey', waarop de belangrijkste etappeplaatsen tot klinken komen. Delibes dus, maar ook de grote aria van de gravin uit 'Le comte Ory' (debuut New York), Rosina's aria uit 'Il barbiere di Siviglia' (debuut Parijs), een aria uit 'Beatrice di Tenda' waarmee ze het Operalia Concours won en de 'gif-aria' uit 'Roméo et Juliette' die haar na een auditie in Milaan bij Freni deed belanden.

Yende krijgt van Sony mooi de ruimte voor de grote fragmenten en ze wordt op niveau bijgestaan door Kate Aldrich, Gianluca Buratto en zelfs Nicola Alaimo. Marco Armiliato dirigeert het Orchestra Sinfonica Nazionale della RAI.

Moeder Yende noemde haar dochter destijds Pretty omdat ze hoopte dat ze mooi van binnen zou worden. In deze krant zei Pretty Yende daarover: "Ik begin langzamerhand de Pretty te voelen waarop mijn moeder hoopte."

Als het geluid dat uit dat binnenste komt een graadmeter voor die gehoopte schoonheid is, dan heeft mama Yende fantastisch gelijk gekregen. Wat een mooie cd is dit. Een plaatje!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden