Yella Brat Kostis denkt dat hij droomt als hij de krant ziet

Jelle Brandt Corstius heeft voor de VPRO-televisie een achtdelige serie gemaakt over India. Morgen wordt de tweede aflevering uitgezonden. Voor Trouw beschrijft hij zijn ervaringen in acht columns.

Ik vond India interessant, maar de Indiërs vonden mij minstens zo interessant. Regelmatig zorgden wij met de cameraploeg voor een verkeersopstopping. Zodra wij ergens gingen staan stroomden de geïnteresseerden toe, meestal mannen. De toestroomsnelheid is exponentieel; na een minuut komen er vijftig mannen per seconde bij, je vraagt je vaak af waar ze vandaan komen.

We trokken niet alleen bekijks van Mohan met de tulband, maar ook van talloze lokale journalisten. Hoeveel het er ook waren, ik stond ze altijd te woord. Per slot van rekening doen wij hetzelfde werk nietwaar? Op een gegeven moment stonden er in Bihar twintig journalisten op ons te wachten. En ja, dan gaat er wel eens iets mis. Zo las ik de volgende dag dat ik Yella Brat Kostis heette en werkte voor de V-PRO. Een kniesoor die daarop let.

Tot wij in Punjab belandden. Wij filmden er een aflevering over het tekort aan vrouwen in India, vooral in de provincie Punjab nijpend. Veel ouders willen geen dochter, vanwege de dure bruidsschat, of vanwege de overerving van grond, die alleen via de zoon gebeurt. In de dorpen krijgt de moeder vaak de schuld als zij een dochter baart, alsof zij er iets aan kan doen. Soms scheidt de man zelfs van zijn vrouw als zij een dochter hebben gekregen.

We filmden een doktersechtpaar dat in hun vrije tijd de dorpen ingaat om uit te leggen dat het krijgen van dochters niet aan de moeder ligt. Het was een mooie dag op het schitterende platteland van Punjab, met hier en daar een waterbuffel, afgesloten met een simpele maar heerlijke lunch, met een flinke klont boter op de linzen: hoe meer boter, des te meer liefde voor de gast, volgens de Punjabi's.

De volgende ochtend, de zon was nog niet op, werd er luid op mijn deur geklopt. Het was een hotelbediende: of ik interesse had in de ochtendkrant. Humeurig, met de krant in mijn hand, wilde ik weer in mijn bed stappen toen mijn oog viel op de voorpagina. Het was de Times of India, de grootste krant. De kop luidde: 'Hollywood crew shoots for female foeticide film'. De strekking: wij, een cameraploeg uit Hollywood, waren naar Punjab gekomen om een zojuist verschenen boek van de vrouwelijke kant van het doktersechtpaar. Angelina Jolie was met ons mee, die speelde de hoofdrol. Aan het einde van de dag hadden wij een babypop - besmeurd met ketchup - op een vuilnishoop gefilmd. Dit zou een geaborteerde foetus voor moeten stellen.

Ik ging ervan uit dat ik in een rare droom was beland, dat gebeurde vaker op deze reis vanwege mijn malariapillen. Maar toen ik wakker werd lag de krant er nog steeds. Bij de ontbijttafel probeerden wij te begrijpen wie er achter deze flauwekul zat. Onze producer was iets opgevallen: Alle namen van de ploeg waren goed gespeld, zelfs mijn ingewikkelde naam. Op één klein tikfoutje na. Precies zoals wij aan de dokter op een briefje hadden gegeven.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden