Wout Poels verrast zichzelf in Luik-Bastenaken-Luik

Broodmagere klimmer de snelste in een door sneeuwbuien en ijsregen geteisterde koers

Meer verbouwereerd dan extatisch stak Wout Poels gistermiddag zijn vuist omhoog in de Rue Jean Jaurès in Luik. De 28-jarige Nederlander bekende dat hij niet goed wist wat hem overkwam toen hij als eerste de finishstreep passeerde. "Wat moet ik zeggen? Zo win je ineens Luik-Bastenaken-Luik." Wie hield er eigenlijk rekening met de lange, broodmagere klimmer in ook nog eens erbarmelijke omstandigheden onderweg?

Dat het wel goed zat met zijn vorm bewees Poels woensdag in de Waalse Pijl. Hij werd vierde achter winnaar Alejandro Valverde. Maar vijf dagen later in de oudste klassieker toeslaan, een koers over ruim 250 kilometer heen en terug naar de Ardennen, die geteisterd werd door sneeuwbuien en ijsregen? "Nee, dit hield ik niet voor mogelijk. Ik voelde mij goed en de laatste dagen steeds beter eigenlijk. Ook vandaag ging het lekker. Maar niet uitzonderlijk."

De naam Poels kwam voor velen uit de lucht vallen, anders dan de voorspelde winterse buien die herinneringen opriepen aan de onmenselijke editie van 1980 (zie kader). Luik-Bastenaken-Luik veranderde bij vlagen in een wit kerstplaatje en baadde vijf kilometer verder soms in een warm voorjaarszonnetje. De omstandigheden konden Poels ondanks een afwezig vetpercentage amper deren. "Ik heb er niet heel veel last van. Zeker als je zoals vandaag gekleed bent op de regen en sneeuw."

Zijn wedstrijdverhaal had niet veel om het lijf. Dat kon je Poels niet meteen kwalijk nemen: La Doyenne is net als de andere heuvelklassiekers jammerlijk geëvolueerd in een wedstrijdje navelstaren. De beslissing valt op de laatste col en niet eerder. Poels had er vrede mee. "Ik zag op de Côte de la Rue Naniot een trio wegrijden. Ik ben ernaartoe gegaan. Het gaatje dat wij hadden op de groep achtervolgers was niet groot. Maar ja, als je niets waagt... Die laatste kilometers waren best nog wel lastig. Dan komt het op een sprint aan waar iedereen eigenlijk steenkapot zit. Ik ook."

Veel moeite had Poels ogenschijnlijk niet met zijn medevluchters. Hij soleerde vlak voor de streep naar de eerste serieuze hoofdprijs in zijn loopbaan.

Bij Sky hing de blauw-zwarte vlag uit. De Britse miljoenenformatie won nog nooit een van de vijf grote oer-klassiekers. "Fantastisch", was de enige opmerking van een ijskoude Froome toen de Engelsman de teambus in strompelde. Bij Sky draait alles om de grote ronde, bij voorkeur de Tour de France. Met Poels heeft de te poenerige ploeg ineens een klassiekerspecialist in huis.

De Nederlander was zich van de wijzigende verhoudingen snel bewust. "Bij Sky is alles gericht op de Tour. Dit zal mijn positie in de ploeg zeker veranderen."

Niet dat hij zich in de toekomst meteen kan gaan meten met zijn kopman, stopte de Limburger wat meer nuance in zijn uitleg. Poels mag in de klassiekers bij uitzondering uit de schaduw van zijn kopman bij Team Sky stappen. "Ik kan Chris Froome natuurlijk niet vervangen, maar ik mag toch hopen dat ik in de andere ronden een leidersrol kan vervullen."

"Woet bravo." Tourbaas Christian Prudhomme herinnerde zich de frêle Poels tot voor zondag als de renner die in 2012 zwaar ten val kwam in de zesde Touretappe tussen Epernay en Metz. De Tour leek het einde van Poels carrière, was de diagnose van zijn artsen in een Frans ziekenhuis. Poels scheurde zijn nier en milt, had gekneusde longen en drie gebroken ribben. Prudhomme herinnerde Poels gisteren na afloop aan die zwarte dag. "Dank u", reageerde Poels aangedaan op het compliment van Prudhomme.

"Luik is mijn hoogtepunt. Als je weet waar ik ben geweest en dat doktoren verder geen cent voor mij gaven, dan maakt dit alles goed." Poels sprong op zijn fiets. Wat verderop stond de teambus op een grijze parkeerplek achter een sfeerloze hypermarché in Luik. Het zal aan de intensiteit van het feestje niet hebben afgedaan. "Of ik drink? Later vanavond een biertje misschien." Poels wachtte nog een autorit naar huis, alleen.

Noodprotocol blijft in de kast liggen

Bernard Hinault (61) heeft na 36 jaar nog altijd geen gevoel in twee vingers. De gestaalde Fransman won op 20 april 1980 met negen minuten voorsprong een ondergesneeuwde editie in Luik-Bastenaken-Luik. Het uitslagenblad van die dag vermeldde slechts 21 finishers.

Gisteren dook de temperatuur op sommige cols tot onder het vriespunt. Sneeuwstormen rolden onophoudelijk over het peloton. Reden voor de organisatie om het parcours van de oudste klassieker met een paar kilometer in te korten. In maart werd de koninginnenrit in Tirreno-Adriatico geschrapt omdat de organisatie de winterse omstandigheden risicovol vond.

Het zogenoemde Extreem Weer Protocol dat vorig jaar werd ingevoerd en renners moet behoeden voor risico's onderweg, bleef in Luik echter in de kast. De reden was potsierlijk: de vertegenwoordiger van de rennersvakbond CPA was zondag ziek en zonder diens oordeel is de maatregel reglementair nutteloos.

Hinault verfoeide dat het belang van de koers destijds zwaarder woog dan de renners. Hij had ook gewoon in de remmen kunnen knijpen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden