Column

Wordt de ervaring van 'onze aanvoerder' Kuijt wel op waarde geschat?

Henk HoijtinkBeeld Maartje Geels

De Deense Feyenoord-spits Nicolai Jørgensen had tegen AZ drie doelpunten gemaakt, maar dat van een ander vond hij het mooiste. Hij beschreef dat doelpunt, van Dirk Kuijt, voor de camera van ‘Studio Sport’ en hij gebruikte daarbij twee mooie woorden, in hun subtiliteit een les voor velen, ja, voor een heel voetballand.

Ze vielen weg, er was geen aandacht voor. Het waren woorden, misschien nog wel de enige, waarnaar juist ten zeerste geluisterd dient te worden, nu de spanning toeneemt en Rotterdam steeds heviger gaat trillen van de hunkering naar de eerste landstitel sinds de vorige eeuw.

Jørgensen had de bal gekregen van rechtsachter Rick Karsdorp en ’m met de borst doorgetikt, doorgezwiept beter, naar Kuijt. Die had ’m met een strakke volley in het doel gejaagd. “I passed it through with my chest to our captain”, zei Jørgensen.

Our captain. De fijne nuance ontging de vertaler. Hij zette ‘de aanvoerder’ in de ondertiteling. Nee, de topscorer van Nederland zei ‘onze aanvoerder’ – over de speler die al enige weken vaker niet dan wel door de trainer was opgesteld. Hij zei nog iets fijns, over het schot van Kuijt. “He hit it like you have to hit the ball.”

Donderdag stond er een interview met Kuijt in het Algemeen Dagblad, de Rotterdams georiënteerde krant die zich de voorbije weken nogal met Kuijt had beziggehouden. ‘Het mag niet meer alleen over mij gaan’, was de kop. Kuijt had zich voorgenomen, vertelde hij (natuurlijk vooral het Rotterdamse volk), niet meer over zijn situatie te spreken.

Onrust

Dit was een gekend opzetje in de wereld van het clubwatchen. Krant en speler beloofden (vooral het Rotterdamse volk) dat het niet meer onrustig zou zijn. Dat was het of dat kon het worden, heette het dan, sinds Kuijt had gezegd dat hij had gedacht een streepje voor te hebben. Mócht hij, fitte, 104-voudige international met een karrenvracht aan ervaring? Maar het zou not done zijn, andere Feyenoorders werden groter gemaakt dan ze zijn (Kuijt moest zich niets verbeelden) en uiteindelijk kropen krant en speler bij elkaar voor het hogere doel – die eerste landstitel sinds de vorige eeuw.

Hij krijgt steeds meer lof, en waarom ook niet, maar over de opstelling van trainer Giovanni van Bronckhorst inzake Kuijt heb ik me verbaasd. Ook hij leek die andere Feyenoorders beter te gaan vinden dan ze zijn. Hij dacht zijn verreweg meest gelouterde speler zelfs in de topwedstrijd tegen PSV niet nodig te hebben. Ja, volgens de cijfers was hij niet nodig, maar hoe anders had dat waarachtig kunnen lopen. (Denk terug aan het tegendoelpunt en wie dat inluidde: een argeloze speler, Steven Berghuis, die boven Kuijt was verkozen.)

Mark van Bommel kreeg gaandeweg vooral hoon over zich heen, toen hij als vicewereldkampioen bij PSV was teruggekeerd. Van de Deen Christian Poulsen beseften ze bij Ajax pas na zijn vertrek werkelijk wat hij had toegevoegd – iets wat ze nog steeds missen. Nee, dat ervaring en de inbreng zonder bal in Nederland niet op waarde worden geschat, is niet van vandaag of gisteren, maar juist van de evenzeer gelouterde prof Van Bronckhorst had je iets anders mogen verwachten.

Dat je een 36-jarige een keer niet laat spelen, logisch natuurlijk, maar in drie van de vier competitiewedstrijden vóór die tegen AZ geen basisplaats, dat is op ons schrale niveau een oneerbiedig patroon. Nu zijn er blessures en nu speelt de aanvoerder weer.

Met twee woorden drukte een Deense voetballer uit wat hij daar stilletjes van denkt – met twee woordjes, en de altijd leerzame blik van buiten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden